ดูทีวี

ผู้เขียน หัวข้อ: ดูคลิปโป๊นักศึกษาไทยฟรี  (อ่าน 402 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ หนังโป๊ xxx

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 115125
  • Karma: +0/-1
    • ดูรายละเอียด
ดูคลิปโป๊นักศึกษาไทยฟรี
« เมื่อ: ตุลาคม 10, 2012, 09:04:57 AM »
ดูคลิปโป๊นักศึกษาไทยฟรี ดู เอ็ ก ไทย ใหม่ ดูคลิปโป๊นักศึกษาไทยฟรี ดูคลิปโป๊นักศึกษาไทยฟรีGhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 1 (kankan)GhostWriterGhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 1----------------------------------------ผมได้ติดต่อขออนุญาติจากท่าน kankan เรียบร้อยแล้วครับ ต้องขอขอบคุณท่านด้วยเป็นอย่างยิ่งเชิญพบกับเรื่องเสียวภาคท่องเที่ยวได้เลยครับคำนำ----------------------------------------เขียนเรื่องนี้ในเชิงท่องเที่ยวปนเสียว (น้อย ๆ) นักเขียนผีจะนำท่านไปสัมผัสกับสถานที่ บรรยากาศความรู้สึกของคนสองคนที่ชอบเวนิส ชอบศิลปะ ชอบจิตกรรม ปฏิมากรรม และก็ชอบวรรณกรรมเหมือนกันพบกับความอ่อนหวาน นุ่มนวล อ่อนหวาน ชวนฝันไปกับบรรยากาศที่เหมือนเดินทางย้อนเวลานับร้อยนับพันปีพบกับมนต์ขลังของ the kiss ที่แสนจะอบอวลไปด้วยเสน่หาล้ำลึก"นายกาญจน์" ผู้เดียวดาย อ้างว้าง ไม่ใช่จอมยุทธที่ชักดาบแล้ววิ่งไปข้างหน้าฆ่ามันลูกเดียว 5555หรือว่าวัยมันจะชราซะแล้วก็บ่ฮู้บ่หัน...........อีกอย่างเรื่องนี้จะมีภาพประกอบบ้างเพื่อเสริมเนื้อเรื่องบ้างเพื่อความ สมบูรณ์(ภาพก็มาจากเน็ตนะ ของจริงเค้าสงวนลิขสิทธิ์เด็ดขาด)"ก่อนโพสต์เรื่องนี้เป็นของนายกาญจน์ หลังโพสต์แล้วเรื่องนี้ก็เป็นของทุกท่าน"ด้วยความขอบคุณจากใจkankan----------------------------------------เรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อไอ้โอ๊คมันโทรมาหาผมเรื่องการโอนเงินค่าเรื่องและ โบนัสเข้าบัญชีให้ผมเรียบร้อยแล้วจากนั้นมันก็คุยเรื่องงานหนังสือที่จะมีขึ้น แล้วพูดทีเล่นทีจริงเรื่องน้องโม๊ะของผม..แหะ ๆ ไม่ใช่ผมแต่เป็นของมันมันวกเข้ามายังประเด็นที่ผมคิดว่ามันต้องการพูดมากกว่า โดยถามคำถามผมเอาดื้อ ๆ ว่า"กาญจน์..เองชอบน้องโม๊ะใช่หรือเปล่าว๊ะ ?"เสียงมันกระเส่า ๆ ผ่านโทรศัพท์ความจริงผมกับไอ้โอ๊คก็เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็กจนบัดนี้"เออ..ถามทำไมว๊ะ ? จะยกให้กูหรือไง ? กูเอาจริงนะโว๊ย...อย่ามาพูดเล่น ไม่ชอบ ๆ"ผมพูดทีเล่นทีจริงแล้วก็หัวเราะ"ไอ้เหี้ยจะเคลมเมียกูแล้วไหมละ !!!!!" ไอ้โอ๊คหัวเราะลั่น แล้วกระซิบมาตามสายต่อว่า"วันนี้น้องโมไม่อยู่..กูให้ไปติดต่อธนาคาร..คุยได้เต็มที่โว๊ย...""พูดง่าย ๆ อยากนินทาเมียว่างั้นเถอะ..ไอ้หอก"มันหัวเราะแล้วพูดต่อว่า"กูถามมึงจริง ๆ...มึงก็บอกความจริงออกมา..แค่นั้นจบ..."ผมนิ่งคิ้วขมวดไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะมาไม้ไหนกันแน่แต่ผมกับโมไม่เคยมีอะไรเสียหายให้ไอ้โอ๊คคิดระแวงได้ ผมจึงพูดว่า"ไอ้บ้า..มึงชอบพูดเล่นเรื่องนี้อยู่เรื่อยเลยว๊ะ เป็นไงเบื่อโมหรือไง มึงมีให้เล่นตั้งสามคนนี่หว่า..?"ผมพูดเย้ามันไปเพราะไม่รู้จะออกไม้ไหนดี"เออ..ถึงกูจะมีอีกสองคน แต่กูยุติธรรมเว้ย... โมนะเป็นคนหัวปี"พูดแล้วไอ้โอ๊คก็หัวเราะกับเหตุผลทื่อ ๆ ของมันเอง"มึงพูดเอาแต่ได้..โมเค้าหัวปี แต่มึงกับ่เล่นกลางปี ปลายปี หรือว่าเสือกมีสิ้นปีอีกคนแล้ว...?""เฮ้ย...กูมีสามคนแค่นี้..หรือมึงจะหาให้กูอีกคน...?"มันร้องลั่นแล้วพูดจนผมหัวเราะ"หาให้มึง..ตัวกูเองยังหาที่ถูกใจไม่ได้เลย...แล้ววันนี้มีห่าไร...ทำเป็น อมพะนำ มีไรก็พูดมาหรือให้กูรับโมเมียมึงมาเป็นเมียกู...เพื่อนกูเอาจริง ๆ จะเว้ย.....พูดจริง......"โอ๊คนิ่งเงียบไปนานจนผมชักทนไม่ไหว"มีไรว๊ะ..ชักรำคาญแล้วเว้ย...""คือ..คือ...คือ...." มันไม่เคยพูดกับผมแล้วอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ แบบนี้"คืออะไร...คือ ๆ อยู่ได้ กูจะรู้เรื่องของมึงยังไง หรือต้องให้เมาก่อน.."พอพูดถึงเรื่องเมาไอ้โอ๊คหัวเราะกิ๊กแล้วพูดว่า"มึงเลิกพวกนี้แล้วไม่ใช่หรือว๊ะ..ไอ้กาญจน์ หรือจะเอาซักหน่อย กูจะได้ไปหามึงตั้งวงกัน ?""ไม่ต้อง ๆ กูเบื่อเต็มทีถึงได้เลือกไง มึงเองก็เพลา ๆ มั่งเถอะ...""เออ..เรื่องนั้นไม่พูดว๊ะ แต่กูอยากถามมึงสักอย่าง มึงต้องรับปากกูก่อนว่าจะพูดความจริง""ศาลหรือไงว๊ะนี่...มึงไม่ไว้ใจ...คิดว่ากูจะต้มมึงหรือไง ?"โอ๊คนิ่งเงียบไปอีก แล้วจึงถามผมช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำว่า"มึงชอบโม..ใช่ปล่าวกาญจน์..?""เออ..ก็กูพูดกับมึงออกบ่อยไป เสียดายที่โมเป็นเมียมึง ไม่นั้นกูไม่ปล่อยไว้หรอกโว๊ย เสียดายได้แต่มองเป็นหมาเห็นเครื่องบิน..."ผมสารภาพกับมันตรง ๆ พร้อมหัวเราะแห้งแล้งเต็มที"มึงอยากนอนกับโมหรือปล่าวว๊ะ ?"ผมได้ยินแล้วแทบจะตกจากเก้าอี้ รีบถามสวนไปทันควัน"มึงคิดอะไรว๊ะนี่..ถ้ามึงเบื่อโมยกให้กูมาเลยดีกว่า กูไม่รังเกียจเค้าหรอก รับปากว่าจะดูแลอย่างดี..."เสียงมันพูดอ่อย ๆ ว่า"กู..ว่าโม..เค้าชอบเองเหมือนกัน...""อ้าว..ฉิบหายแล้วซิ..มึงจะหาเหามาใส่หัวกูหรือไงว๊ะเนี๊ย ?""กูพูดจริง ๆ เว้ย..แต่โมเค้าไม่แสดงออก..กูรู้นะกาญจน์"ผมอึ้งไปเหมือนกัน"เฮ้ย..โอ๊คของแบบนี้อย่าทำเป็นเล่นน่า เราอย่ามาหมางใจเรื่องผู้หญิงเลยถึงกูจะชอบโมอย่างที่กูเคยพูดให้มึงฟังแต่โมเป็นเมียมึงกูไม่เคยคิดอะไร มากกว่านั้นนะเพื่อน""กูรู้ว่ามึงแค่แอบชอบ ไม่ได้เกินเลย แต่กูคิดว๊ะ..""คิดเหี้ยอะไรอีก..มึงคิดว่ากูแอบตีท้ายครัวมึงหรือไง ?"ผมชักฉุน ๆ ขึ้นมาเหมือนกัน"ใจเย็นหน่อยซิ..กูยิ่งกลุ้ม ๆ อยู่เหมือนกัน"ผมหัวเราะแหะ ๆ รู้สึกสับสนกับอาการประสาท ๆ ของไอ้โอ๊คเต็มทน"ไหน ๆ มึงพูดออกมาแล้ว เราพูดกันอย่างเปิดอกเลยดีกว่า..เรื่องมันเป็นไงมาไง ?""คือ..คือ..ว่ากูเห็นโมสนิทกับมึงมาก วันหนึ่งกูถามเค้าตรง ๆ ว่าเห็นมึงเป็นไง" มันเว้นวรรคนิดนึงผมจึงใส่มันไปทันที"มึงหึงละซิ...?""เปล่า..กาญจน์..กูนะไม่หึงหวงกับมึงอยู่แล้ว มึงฟังกูก่อนซิแล้วจะเข้าใจเอง""เออ..ว่าไป..""โมเค้าสารภาพกับกูตรง ๆ ว่าเค้าชอบมึง แต่เค้าเจอมึงทีหลังก็ต้องทำใจกับกูเค้าก็รัก กับมึงเค้าก็ชอบ มึงก็รู้นิว่าโมเค้าเป็นคนพูดตรง ๆ"ผมพยักหน้ารับ"กูแอบถามความสัมพันธ์ของมึงกับโมเรื่อยแหละ โมเค้าเปิดใจกับกูทุกเรื่องเค้าบอกกูว่าเค้าชอบคุยเรื่องหนังสือหนังหากับมึง เค้าพูดเรื่อยว่ามึงกับเค้าธาตุเดียวกันชอบอะไร ๆ เหมือน ๆ กัน กูก็เลยถามเค้าตรง ๆ ว่าอยากเป็นเมียกาญจน์มั่งหรือเปล่า ?"ผมตัวเกร็งใจสั่นขึ้นมาทันที ปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูก"เค้าบอกกูว่าถ้าเค้าไม่มีพันธะกับกู มึงเสร็จเค้าไปนานแล้ว แต่นี่เค้าเป็นเมียกูจะให้เค้าแอบไปมีชู้คงทำไม่ได้แล้วที่จะให้เลิกกับกู เค้ารู้อยู่เต็มอกว่ากูนะรักเค้า ทำไม่ได้อีกเหมือนกัน วันนั้นกูอึ้งไปเลย..."ผมฟังแล้วโล่งอกไปเปราะหนึ่ง เพราะผมรู้ว่าไอ้โอ๊คนะรักโมมากให้มันเลิกกับโมแล้วยกโมมาให้ผม มันมากก็เกินไป ผมรับสถานการณ์แบบนั้นไม่ได้จริง ๆ"เออดีแล้วละ..มึงก็รักเค้ามากไม่อยากเสียเค้าไป กูนะไม่คิดอะไรเกินเลยกว่านี้อยู่แล้วเพื่อนเมียมึงก็เมียมึง ขอร้องเถอะเพื่อน..อย่าผลักไสเค้าเลย สงสารโม..."มันร้องอึม ๆ แล้วหัวเราะลั่นมาตามสาย"ไอ้เพื่อนยาก...หลายปีมานี่บอกตามตรงกูไม่เคยระแวงมึงกับโมแม้แต่นิดเดียว ให้ตายซิ...""อ้าว..แบบนั้นกูก็สบายใจ..ยังมีห่าอะไรอีกละ..ไอ้เพื่อนเรื่องมาก..."โอ๊คมันหัวเราะแหะ ๆ ชอบกล"กาญจน์..เพื่อนช่วยเราหน่อยได้ไหมว๊ะ...??""ช่วยอะไร...เรื่องงานที่กูรับปากกับมึงก็เสร็จเรียบร้อยก่อนเวลาทุกเรื่อง กูปั่นจนมือแทบหงิก ?""ไม่ใช่เรื่องงานโว้ย อยากให้มึงช่วย เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว....""อมสากอะไรอยู่ละ มึงก็บอกกูซิเรื่องไร ถ้ากูช่วยได้กูไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว...""เรื่องน้องโม๊ะของมึงนั่นแหละ...""ไอ้บ้า..เฮงซวยน้องโม๊ะนั้นกูเป็นคนตั้งเว้ย..เมียมึง..มึงต้องเรียกเค้า น้องโมซิว๊ะ..."ผมพูดแซวแล้วก็หัวเราะทำให้ไอ้โอ๊คหัวเราะไปด้วย หลังจากนั้นมันเสือกอ้อนผมต่อ"น่า...นะ...กาญจน์มึงช่วยกูหน่อย.." เสียงมันเหมือนอ้อนวอน"พิไรจริงไอ้หอกนี่ จะออกปกใหม่หรือไงก็บอกว่า..ขอเวลากูพักหน่อย..กูมีโปรแกรมจะไปพักผ่อน ..ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว""ไปที่ไหนว๊ะ...""กูจะไปเวนิสอีก...""ไม่เบื่อหรือไงมึงนี่..กูจำได้ว่ามึงไปมาหลายหนแล้ว...""เออ..จำแม่นนี่หว่า...ไม่รู้เป็นไง..กูอยากไปนอนพักสมองที่นี้...ชอบว๊ะ ...ชอบคลอง...คิดถึงกรุงเทพในอดีต...""มันเกี่ยวกันเหรอว๊ะ....?""เกี่ยวซิ...กูชอบคลองที่เวนิส...ชอบตึกรามบ้านช่อง ชอบความคลาสสิค...""ตั้งแต่ไปครั้งแรก...ติดเป็นตังเมเลยมึง....ไปจนชำนาญเชียวมึง..." มันพูดเหมือนปลงสังเวชผม"มึงไม่คิดจะไปมั่งเหรอ ไปพร้อมกูไหม ? พาโมเค้าไปด้วย""กูชอบจีน...ของปลอมมันเยอะดี...." พูดจบมันหัวเราะร่วน"แต่กูอยากนั่งกอนโดล่า..มีคนแจว...ร้องเพลงให้ฟังด้วย....ได้อามรมณ์ฉิบ ..เลยมึง...""กูไม่ได้ขัดไม่ให้มึงไปนั่งกอนโดล่า..กอนโดหอกอะไรของมึงหรอกเว้ย..."พูดแล้วมันก็หัวเราะลั่นมาตามสาย"กอนโดล่าเว้ย กอนโดหอกไม่มี..." แล้วผมก็หัวเราะไปกับมันอีกคน"ถามจริง...มึงไม่เบื่อเวนิสหรือไง ?""เออ..กูไม่เบื่อ ก็กูมันคนชอบศิลปะ ชอบเก่าแก่คลาสสิค ชอบทะเล ชอบคลอง ที่นี่มีให้กูหมด""ถ้าจะมีดี...." มันพูดแล้วหัวเราะหึ ๆ มีความนัย"ไม่เหมือนมึงนี่หว่า..เสือกมีเมียเอ๊าะ ๆ ตั้งสามคน ไม่แบ่งกูมั่ง.." พูดแล้วผมก็หัวเราะหึ ๆ ยั่วมัน"กิ๊กเว้ย..ยังไม่ใช่เมีย ก็กูรักทั้งสามคนนี่หว่า ทำไงได้ คนนี้ก็รัก..คนนั้นก็รัก รักไปหมด"ไอ้โอ๊คทำเสียงอ่อนเสียงหวานกวนอารมณ์"เออ..กูถามจริง..มึงรักใครมากที่สุด...""โม..." มันตอบแทบจะทันทีโดยไม่ต้องคิด"ทำไมไม่แต่งเสียที...อยู่แบบนี้ไปได้.."ไอ้โอ๊คถอนหายใจพรืดยาวอย่างเหนื่อยอ่อน"กูชวนเค้าแต่งตั้งไม่รู้จะกี่หนแล้วมึงเอ๊ย...""อ้าว...มาเกี่ยวอะไรกับกู..." ผมแกล้งหยอกมันเล่นจะได้ไม่เครียด"บ้า...กูหมายถึงตัวกูเองชวนโมแต่งมาหลายหนเต็มทีแล้ว แต่โมบอกกูว่ายังไม่อยากผูกมัด..."มันพูดแล้วด้วยเสียงละห้อย จนผมอดสังเวชไม่ได้"ทำไมว๊ะ...โมคิดยังไง...กูถามให้เอาปล่าว ?""อย่า...อย่าได้คิดเชียวมึง" ไอ้โอ๊ครีบปฏิเสธลั่นจนผมหัวเราะอาการของมัน"เออ..ผงเข้าตาใครคนนั้นก็เขี่ยเอาเองก็แล้วกัน""เออ..เรื่องของกู แต่มันก็มีเรื่องของมึงด้วยนี่ซิ...นี่ปัญหาใหญ่...""เรื่องเหี้ยอะไรอีกละ..โมเค้ายังไม่อยากแต่งก็รอเค้าหน่อยซิว๊ะ ทำกันจนเตียงแทบหักแล้วยังไม่รู้ใจอีกเหรอ..."ผมพูดออกไปทำเอาไอ้โอ๊คหัวเราะเอิ๊ก ๆ ทีเดียว"ไอ้บ้า..กูจะเอาโมแบบทนุถนอมเว้ย เค้าไม่ชอบรุนแรง แค่ ๆ มีเสียงกุก ๆ กัก ๆ หน่อยเท่านั้นแหละ..."แล้วมันกับผมก็หัวเราะขึ้นพร้อมกันจนท้องคัดท้องแข็ง เหมือนคนเมากัญชา"เออ ๆ กูหูชาไปหมดแล้ว..มีไรให้ช่วยก็ว่ามา ไม่งั้นจะกลับไปจิบชาอู่หลงแล้ว...""วันหลังกูลองสั่งมากินมั่งดีกว่า ชาเหี้ยมีดีอะไรว๊ะ..แม่งแพงฉิบหายขวดนึงหลายสิบ...""ถูกกว่าเบียร์ของมึงนะเว้ย..." มันส่งเสียงงึมงำแล้วหัวเราะ"กูว่ากูไปเปิดเบียร์กระป๋องมากินดีกว่า มึงรอกูเดี่ยวนะ.."มันพูดจบผมได้ยินเสียงวางโทรศัพท์ ผมเลยถือโอกาสไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดอู่หลงมาเปิดจิบไปด้วย"โหล...เองยังอยู่หรือเปล่า ?""กูไปหยิบชา..อ้าว...ว่าไปเพื่อน""เมื่อก่อนกูเห็นชอบพวกน้ำอัดลม..สมัยเด็ก ๆ เห็นชอบฉิบหาย...?""นั่นมันเด็ก ๆ ตอนนี้กูไม่ชอบพวกหวาน ๆ กินแล้วดุ..."ไอ้โอ๊คหัวเราะแล้วกรอกเสียงหมั่นไส้มาทันที"เป็นหมาหรือไงว๊ะ..กินของหวานแล้วดุ...""ก็กูกลัวดุเหมือนหมานะซิ..."เราทั้งสองเงียบกันไปครู่หนึ่ง แล้วไอ้โอ๊คก็พูดกรอกมาเข้าหูผมว่า"กาญจน์ถ้ากูให้มึงเอายายโมละ..มึงจะเอาหรือปล่าวว๊ะเพื่อน...""หาาาา..."ผมร้องลั่นห้อง ผวาแทบตกจากเก้าอี้"ไม่ต้องหาละมึง..กูพูดจริง..." ไอ้โอ๊คกรอกเสียงจริงจังมาตามสาย"กูไม่เอาโว้ย...มึงหาเรื่องอื่นมาเล่นเถอะ...""กูพูดจริง ๆ นะเพื่อน กูตกลงกับโมเรียบร้อยแล้ว...""บ้านะโอ๊ค..เมียมึงนะ อย่ามาลองใจกูเล่นแบบนี้เลย..ไม่ดีหรอกเพื่อน...""ไม่ใช่แผนห่าเหวอะไรทั้งนั้นเว้ย กูพูดจริงกาญจน์..."จากตระหนกที่คิดว่ามันลองใจ กลายเป็นว่าผมชักจะเกิดความอยากรู้แล้วว่ามันกับโมคิดอะไรกันแน่"ทำไม..ไหนมึงลองแถลงให้กูฟังหน่อย...?""กูจะเล่าให้ฟังตั้งแต่แรกแล้ว..มึงก็ขัดคอกูเรื่อย คืองี้ว๊ะ...กูรู้ว่าโมเค้าปิ้งมึงอยู่เหมือนกันกูเคยพูดทีเล่นทีจริงกับเค้านานแล้วละ กูบอกว่าถ้ากูจะอนุญาตให้โมไปนอนกับมึงแบบว่า..แบบว่าไปมีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ผัวดูมั่ง เพราะเค้าชอบว่ากูนะเห็นแก่ตัวเอาเปรียบนอนกับผู้หญิงตั้งสามคน ส่วนเค้านอนได้แต่กับกูคนเดียว"ไอ้โอ๊คหยุดกลืนน้ำลาย ผมเองก็ได้แต่ถอนหายใจยาวแต่เรื่องที่มันพูดกระตุ้นต่อมอยากของผมอย่างรุนแรง ผมกลั้นใจไม่กล้าถามปล่อยให้มันเล่าต่อ"ตอนเราอยู่บนเตียงกูเลยถามโมไปตรง ๆ ว่าถ้ากูอนุญาตให้ไปนอนกับมึงเค้าจะว่าไง ?""โมตอบว่าไงว๊ะ..?" ผมอดใจไว้ไม่ไหวจริง ๆ ให้ตายซิ ไม่รู้ไอ้โอ๊คมันจะฟังผมหรือเปล่า มันเล่าต่อไปเรื่อย ๆ"ตอนแรกโมก็ปฏิเสธไม่ยอม บอกว่าเหมือนมีชู้ กูเลยบอกโมว่ากับคนอื่นกูไม่ยอมเด็ดขาดแต่กับมึง ถ้าโมอยากลองเปลี่ยนรสชาติกูตกลง หลังจากนั้นกูก็ถามเรื่องนี้เรื่อย ๆกูว่ามันกระตุ้นอารมณ์ทั้งเค้าและกูว๊ะ กูก็เคยเล่าให้มึงฟังนานแล้วไม่ใช่หรือว่าเวลาอยู่บนเตียงกูกับโมคุยกับแบบตรง ๆ ดิบ ๆ""แล้ว...แล้ว...มึ...มึงไม่หวงโมหรือไง ?" ผมติดอ่างขึ้นมาเพราะในคอเหนียวไปหมด"กับคนอื่นกูก็ไม่ยอมหรอก แต่กับมึงกูโอเค""แล้วไงวะ....""คือ..ซักประมาณเดือนที่แล้วนี่เอง ตอนอยู่บนเตียงกูถามอีก เล้าโลมไปมาสักพักโมเริ่มมีอารมณ์กูรู้ว่าโมเค้าคงอยากลองนั่นแหละ แต่เค้าคงไม่กล้าพูดออกมา วันนั้นตอนจวนเสร็จแหล่ไม่เสร็จแหล่กำลังพะงาบ ๆ กันอยู่ กูตัดสินใจถามเค้าอีกที..."พูดแค่นี้ไอ้โอ๊คถอนหายใจยาวจนผมได้ยินทางโทรศัพท์"ผล..ผล..เป็นไง...???" ผมถามแบบอยากรู้คำตอบใจจะขาด"กูถามเค้าว่า โม..ลองนอนกับกาญจน์ไหมละ...มันเอาเก่งเหมือนกันนะ...ตอนนั้นโมหัวเราะแล้วถามกูกลับมาทันทีว่า พี่กาญจน์เอาเก่งสู้พี่โอ๊คได้หรือเปล่า ?กูก็ตอบเค้าไปว่ารับรองเพราะตอนเรียนเราไปเที่ยวผู้หญิงหากินกันบ่อย เด็กมันบอกว่าเสียวสุด ๆโมถามอีกว่า ..เก่งจริง ๆ เหรอ แล้วหัวเราะ กูก็ตอบว่ารับประกัน ตอนนั้นโมนิ่งคิดอยู่นานเหมือนกันจนกูคิดว่าโมคงปฏิเสธเหมือนเดิม กูไม่พูดอะไรต่อ รอ...จนครู่ใหญ่ต่อมาโมกระซิบข้างหูกูว่าถ้าพี่โอ๊คโอเคอนุญาต..โมก็อยากจะลองกับพี่กาญจน์ดู แหม..พี่โอ๊คเชียร์เหลือเกิน.. กูก็เลยบอกเค้าไปว่าโมลองมีอะไรกับกับกาญจน์นะไม่ว่าหรอก จะลองวันไหนให้บอกก็แล้วกัน"ผมถอนหายใจยาว เกร็งและเครียดไปหมด น้องชายผมลุกแข็งเป็นท่อนไม้"มึงละจะว่าไง...?""กูสารภาพกับมึงตามตรงนะเพื่อน มึงชอบถามกูบ่อย ๆ ว่า อยากเอาโมไหม กูไม่เคยตอบมึงตรง ๆวันนี้เรามาพูดกันอย่างเปิดอกก็แล้วกัน เอาเป็นว่าถ้าโมไม่ใช่เมียมึง...ป่านนี้กูฟันโมไปนานแล้ว..""เออ...แสดงว่ามึงก็โอเคซิ....""กูไม่ทำร้ายจิตใจมึงนะเพื่อน...?""ไอ้บ้า..คิดว่าช่วยเมียเพื่อนให้สมใจก็แล้วกัน...เค้าทดลองกับคนอื่นดูจะ ได้ไม่จำเจกับกูคนเดียว""มึงเอากับโม..มีความสุขกันดีอยู่หรือเปล่าโอ๊ค..?" ผมถามันตรง ๆ"อื้อ..โมไม่เคยอารมณ์ค้าง กูเอาจนเค้าถึงสองสามทุกที่เลย ไม่น่ามีปัญหา..""กูก็รู้ว่ามึงมีฝีมือ...""กุขอมึงอย่างนึงนะกาญจน์..." น้ำเสียงไอ้โอ๊คจริงจัง"ขออะไรว๊ะเพื่อน..." ผมถามงง ๆเสียงมันสะเส่าด้วยอารมณ์ที่ตัวมันเองและตัวผมไม่สามารถอธิบายออกมาได้"ถนอม ๆ เมียกูหน่อยนะเว้ย..มึงยิ่งไม่ค่อยได้ใช้อยู่ด้วย..กูกลัวจะลุยแหลก เป๊กมึงนิหว่า"มันพูดเสร็จแล้วหัวเราะมาตามสาย"เออ...กูไม่ใช่คนซาดิสต์อยู่แล้ว ชอบแบบนุ่มนวลโรแมนติก..แบบมึงนั่นแหละ"มันยังไม่หยุดส่งเสียงหัวเราะปร่า ๆ จนผมสงสัย"หัวเราะห่าอะไรเป็นวักเป็นเวร""กูกำลังจิตนาการเห็นภาพมึงกำลังปล้ำโมอยู่นะ...""ไอ้บ้า..เห็นเมียถูกปล้ำกลับหัวเราะ ประหลาด..""กูใจดีเว้ย..สำหรับมึงเท่านั้น""ต่อไปถ้าโมเกิดอยากลองกับคนอื่นอีกละ...ไม่แย่...?""กูเชื่อใจโมเท่า ๆ กับกูเชื่อใจมึง...เพื่อน..."มันพูดเสียงจริงจังจนผมร้อง เฮ่อ...แล้วแอบถอนหายใจยาว เอาไงเอากันซิว๊ะผมเองนะใจจริงอยากเอาโมอยู่แล้วแต่ต้องหักห้ามใจเพราะโมเป็นเมียของเพื่อนผมเป็นคนมาทีหลัง ในเมื่อโอ๊คกับโมตกลงกันแบบนี้ เอาเป็นว่าวิน ๆกันทั้งสองฝ่ายคิด ๆ แล้วก็ดีเหมือนกัน------------------------------โดย kankanเรื่องนี้มีภาพประกอบด้วย อ่านทั้งหมดได้ที่ http://www.smilevilla.com/index.php?topic=401.0ผมไม่แน่ใจว่า ผู้ที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกกดที่ link แล้วจะเข้าไปได้หรือไม่ ถ้าไม่ได้ กดที่นี่ก้อนครับ http://www.smilevilla.com/ แล้วเข้าไปสมัครเป็นสมาชิกได้ท้นทีครับ เชิญครับ ขอให้โชคดีครับ...GhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 2.1 (kankan)GhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 2.1 (kankan)ตอนที่ 2 - ฝันหวานที่ Veronaหลังจากนั้นอีกหลายวันผมโทรไปหาโมที่สำนักพิมพ์ ตอนนั้นเธออยู่ในห้องน้ำผมคุยเรื่องงานบังหน้าสักครู่ใหญ่ แล้ววกมาถามเรื่องที่โอ๊คมันตกลงกับผมห้องน้ำที่สำนักพิมพ์มิดชิดเมื่อปิดประตูแล้วมันกลายเป็นโลกส่วนตัวรับรอง ไม่มีใครได้ยินเสียงผมกับเธอเด็ดขาดก็ไม่อยากให้ให้คนอื่นมาได้ยินการพูดคุยของเรานั้นเอง ผมตัดสินใจถามเธอไปตรง ๆ"โม..พี่ถามจริง ๆ เถอะ..ที่โอ๊คมันพูดกับพี่นะจริงหรือเปล่า โมต้องการแบบนั้นจริง ๆ เหรอ..?"เธอหัวเราะร่วนมาตามสายแล้วตอบผมเหมือนยั่วเย้าว่า"เรื่องไร..พี่กาญจน์...พี่ไปตกลงอันหยังกับพี่โอ๊คเหรอ...?" เสียงน่าหมั่นไส้เหลือเกิน"ก็เรื่องที่โมอยาก...อยาก...ลองกับคนอื่นนะ..." โมหัวเราะอิ ๆ แล้วพูดว่า"อ๋อเรื่องนั้นเองเหรอ..พี่โอ๊คเล่าให้โมฟังหมดแล้ว พี่กาญจน์เองก็สารภาพแล้วไม่ใช่เหรอ...ว่าอยากเอาโม.."ผมอึ้งกับคำพูดตรง ๆ ของเธอ แล้วพูดต่อไปว่า"อีกอย่าง..โม..เอง..ก็..ก็..ก็..อยากเอากับพี่กาญจน์เหมือนกันแหละ อิอิ""เอ่อ..."ผมไปไม่เป็นเลยเมื่อเจอคนจริงอย่างโม"พี่กาญจน์อย่าคิดมากซิ..ไม่ใช่เราแอบเป็นชู้กันซักกะหน่อย ผัวอนุญาต..ไม่ดีเหรอจ๊ะ..?"โมหัวเราะเสียงใสจนผมเดาความคิดของเธอไม่ออก"ดิ...ดี...ไม่ฝืนใจโมนะ ? พี่เป็นห่วง..."ผมว่าผมเองนะจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว"ไหน ๆ เราก็เปิดเผยกันขนาดนี้แล้ว โมอยากถามพี่กาญจน์ตรง ๆ ว่าจะเอายังไง..?""อึม...พี่ไม่ค่อยสบายใจ..ยังไงก็ไม่รู้...โอ๊คมันรักโม แล้วโมก็รักมัน พี่ไม่อยากเป็นคนที่สามนะ..."โมหัวเราะร่วนมาตามสายแล้วพูดว่า"แหม..พี่กาญจน์ก้อ...ทั้งพี่โอ๊คและโมไม่คิดอะไรแบบนั้นซักหน่อย...โมถาม พี่กาญจน์ตรง ๆ ว่าอยากนอนกับโมหรือเปล่าละ ?ถ้าพี่กาญจน์บอกว่าไม่อยากนอนกับโม.. เรื่องนี้ก็จบไป.. เราก็เหมือนกันเดิม..โมขอให้พี่กาญจน์พูดจากใจจริง ๆ เลยบอกกับโมชัด ๆ มาเลยว่าพี่กาญจน์อยากนอนกับโมหรือเปล่า ?"หางเสียงตอนท้ายคาดคั้นต้องการคำตอบถ้าอยู่ต่อหน้าผม..เธอคงจ้องตาผมเขม็งไม่ยอมให้เก็บซ่อนอะไร ๆ เอาไว้อีก"พี่...พี่..." ผมปั่นป่วนเต็มที"คือ..ถ้าพี่กาญจน์ไม่ต้องการ..เราก็หยุดแค่นี้ได้นี่จ๊ะ..ไม่มีอะไรซัก หน่อย...."หางเสียงเธอพูดด้วยสำเนียงแผ่วอ่อนหวาน"ไม่ใช่...พี่...พี่..โอ๊ย...คือ...พี่เองก็อยากนอนกับโมเหมือนกัน...อยาก ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว...."ผมสารภาพความรู้สึกอัดอั้นภายในออกไปตามความจริง"เห็นไหมละ..ไม่มีอะไรนี่...อยากนอนกับโม ส่วนโมเอง..ก็..ก็..อิอิ..อยากนอนกับพี่กาญจน์เหมือนกันแหละ..อิอิ."พูดจบเธอหัวเราะเสียงใสออกมา"พี่ไม่ค่อยสบายใจนะโม..""แหมพี่กาญจน์...เราได้รับคอนุญาตนะ...ยังไม่สบายใจอีกเหรอ.. ยุคนี้มันยุคไหนกันแล้วความต้อการเราตรงกัน ไม่ใช่สวิงกิ้งหมู่นะ แล้วก็ไม่ใช่แลกคู่ หรือเป็นชู้แอบลักลอบเอากันนะนี่ผัวออกใบอนุญาตแล้วประทับตราพิเศษให้พี่กาญจน์ น่า...พี่กาญจน์สบายใจเถอะคะโมเองยังไม่คิดอะไรมากเลย อื้อ..กะว่าจะปล้ำให้ร้องจ๊ากกกเชียว....ไม่รู้ด้วยนะ"เธอพูดเสียงใสแบบเห็นเป็นเรื่องสนุก ๆ"โมไม่คิดอะไรเลยหรือไง ?""ตอนแรกคิดมากไม่กล้มาบอกใคร..แต่พอถูกพี่โอ๊คถามเรื่องพี่กาญจน์บ่อย ๆ โมก็เลยสารภาพความจริง...พี่โอ๊คเองอีกเป็นคะยั้นคะยอ อยากให้โมลองนอนกับพี่กาญจน์ แหม..ผู้หญิงก็คนเหมือนกันนะ..อิอิ""ก็โมไปต่อว่าโอ๊คนี่นาว่ามันนอนกับผู้หญิงตั้งหลายคน""ก็ไม่จริงเหรอ โมนอนได้แค่คนเดียว แต่พี่โอ๊คนอนได้หลายคน เอาเปรียบกันนี่นา...""ผู้ชายกับผู้หญิงมันไม่เหมือนกันนะโม...""สมัยก่อนใช่..แต่สมัยนี้สิทธิเท่าเทียมกันแล้ว ผู้ชายทำได้ผู้หญิงก็ทำได้ เพียงแต่ว่าต้องเลือกให้ดี ๆ เท่านั้น"เธอหัวเราะเสียงหวาน"อึม..ได้พูดเปิดใจกับโมแล้วสบายใจจัง ตกลงโมจะไปเวนิสกับพี่แน่เหรอ...?""แน่นอน..โมว่า..มันคงเป็นเวนิสพิศวาสบาดใจแน่ ๆ ...อิอิ.. แอบเอาใจตามไปตั้งแต่คราวก่อนทีนึงแล้ว...""พูดเข้าไปนั่น..." แล้วผมก็หัวเราะชอบใจ"ถามจริง..พี่กาญจน์ชอบโมตรงไหน ?""ชอบที่โมขาว หุ่นดี..แล้ว..แล้ว..." ผมหยุดไปนิดนึง เธอรีบถามสวนมาทันที"แล้วอะไรอีกละ..บอกมาให้หมดเลย..อยากฟังพี่กาญจน์บอก...อยากรู้ว่าแอบชอบโม ตรงไหน ?""หน้าอกใหญ่ สะโพกผายกลม ตั้งแต่ตอนแรกที่เห็น แต่ตอนหลังชอบนิสัยมากกว่า..""บอกพี่กาญจน์ตามตรงก็ได้นะ นมโมใหญ่จริง..ไม่ใหญ่แค่นมอย่างเดียวนะ..อิอิ..." เธอหัวเราะยั่วเย้ามาตามสาย"พี่เองก็อยากพิสูจน์เหมือนกันว่าใหญ่จริงตามราคาคุยหรือเปล่า ?"ผมยังไม่ทันจะอ้าปากหัวเราะเธอสวนมาในทันทีว่า"จริง...เจ้าของการันตีว่าใหญ่จริง...แล้วพี่กาญจน์จะต้องชมว่า...โม.. แหม..เด็ด..จริง ๆ""พี่ชักกลัวแล้วซิ...กลัวตกม้าตาย...""ไม่หรอก..โมไม่ใจร้ายผลักให้พี่กาญจน์ตกม้าหรอก..อิอิ"พูดจบแล้วหัวเราะร่วน จากนั้นเธอกดตัดสายทันที...ปล่อยให้ผมครางเฮ้อ..น้ำลายเหนียวคนเดียวอึ้ง..ชักไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองขึ้นมาแล้วซิผมกดโทรศัพท์เรียกเธอไปอีกหลายหน แต่โมไม่รับสาย แล้วพาลปิดเครื่องไปเฉย ๆ...........................ตกลงโปรแกรมการไปเวนิสของผมไม่โดดเดี่ยวเดียวดายเหมือนครั้งก่อน ๆทำให้ผมจินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปถึงความสุขต่าง ๆ นา ๆ ในการพักผ่อนครั้งนี้ของผมเรานั่งการบินไทยจากสุวรรณภูมิตอนสองยามเศษไฟล์ทนี้เป็นการบินตรงระหว่างกรุงเทพ กับ มิลาน ใช้เวลาประมาณสิบชั่วโมงเศษผมให้โมนั่งริมหน้าต่าง เพื่อเธอจะได้ดูกรุงเทพยามดึกจากมุมสูงเวลาเครื่องบินทะยานขึ้นไม่นานมีการแนะนำเกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัย แล้วประกาศให้ทุกคนรัดเข็มขัดเครื่องบินค่อย ๆ เคลื่อนที่จากงวงไปยังลานบินไม่กี่นาทีเครื่องบินก็ทะยานขึ้นจากประเทศไทย โมเบิกมือเบาเป็นการอำลากรุงเทพแม้จะเป็นเวลาดึกแต่เมื่อมองลงไปก็เห็นรถราวิ่งกันขวักไขว่"พี่กาญจน์...เหมือนเป็นดงหิ่งห้อยเกาะต้นลำพูเลย..."เธอชี้ให้ผมดูไฟดวงเล็กดวงน้อยที่เห็นจากความสูงไฟถนน รถรา และบ้านเรือนเป็นสีเหลืองส้มจุดเล็กจุดน้อยผมหันมองใบหน้าด้านข้างของโมยามที่เธอก้มลงมองออกไปนอกหน้าต่างโมแม้จะไม่ใช่สาวรุ่นขบเผาะแต่ใบหน้าเธอขาวเกลี้ยงเกลาปราศจากไฝฝ้าใด ๆ โมแต่งหน้าน้อยมากขนตายาวงอน หน้าผากโหนกหนุน มีปอยผมดำสลวยปิดหน้าผากเมื่อมองจากด้านหน้าแต่เมื่อเห็นจากด้านข้างเห็นชัดทั้งความโหนกและกว้างจมูกโด่งเป็นสันสวยได้รูป ผมเคยถามไอ้โอ๊คว่าโมไปเสริมจมูกมาหรือเปล่า ?โอ๊คบอกผมว่าจมูกของโมเป็นของจริง เธอไม่ชอบพวกศัลยกรรมธรรมชาติให้มาแค่ไหนก็แค่นั้นริมฝีปากอิ่มเคลือบด้วยลิปสติกสีบานเย็นบาง ๆ เป็นมันดูเซ็กซี่เร้าใจคางเรียวมนรับใบหน้ารูปไข่ ส่วนลำคอระหงส่วนใหญ่ซ่อนอยู่ในเสื้อยีนส์รัดรูปปกใหญ่"พี่กาญจน์คิดอะไร..เหม่อเชียว..."เธอหันมามองผมตอนไหนก็ไม่ทราบ"เอ่อ...พี่...."การอึกอักของผมทำให้โมหัวเราะ ตาโตหน้าเปล่งปลั่ง"คิดอกุศลใช่ปล่าว...?"ผมส่ายหน้าแต่ไม่กล้าสู้สายตาเธอ"ไม่ต้องเขินหรอก...คิดได้นี่นา อิอิ...บอกหน่อยได้ปล่าวคิดไร...?""ก็..ก็..กำลังชมโฉมโมอยู่นั่นแหละ...""ชมไง...?""ก็ไม่เคยเห็นใกล้ ๆ แบบนี้ พี่ว่าโม..มองจากด้านช้างนี่...หน้าผากโมโหนกน่าดู...""อ้าว..ก่อนนี้พี่กาญจน์ไม่เคยเห็นหน้าฝากโมชัด ๆ เหรอ...?"ผมส่ายหน้าแล้วพูดว่า"เจอกันทีไรเจ้าปอยผมกระจุกนี้ปิดไปเกือบหมด เลยไม่สังเกต"ผมชี้ไปที่ปอยผมของเธอ โมเอามือเสยผมที่ปรกหน้าฝากขึ้นแล้วพูดว่า"ดูซิ..โหนกจริงหรือปลอม...?"ผมเห็นหน้าผากของเธอแล้วทำให้ผมอดคิดเลยเถิดไปถึงไหน ๆ ไม่ได้ แล้วเธอคงรู้ทันผมนั่นแหละ"คิดแล้วใช่ปล่าว...?"ผมพยักหน้ารับมองตาเธอแป้ว"โมไม่ใช่สาว..เข้าใจพี่กาญจน์น่า...คิดอยากพิสูจน์ละซิ อิอิ..ว่า...ว่า..."โมหยุดนิดนึงหันไปมองนอกหน้าต่างที่มืดสนิทเมื่อเครื่องบินขึ้นมาเหนือเมฆ กลุ่มใหญ่"ว้า...ไม่เห็นเมืองไทยแล้วนะนี่....""โม..ไม่พูดต่อละว่า..ว่าอะไร...?"ผมเอียงตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆโมหน้าแดงเรื่อกว่าเก่า ทำคอข่น หันหน้ายื่นปากมาที่ข้างหูผมแล้วกระซิบกระซาบว่า"ตรงนั้นโม..จะกระโหนกเหมือนหน้าฝากหรือเปล่านะ ? ใช่ม๊ะ ๆ...?" พูดแล้วโมก็หัวเราะกิ๊ก ๆคำพูดแทงใจดำของเธอทำเอาผมขนลุกซู่ ชักอยากให้ถึงเวนิสเร็ว ๆ เหลือเกินเธอเห็นผมเงียบไปเหมือนโดนนะจังงังก็ยิ่งหัวเราะชอบใจใหญ่"เอ่อ..ใช่..พี่...พี่ชักอยากพิสูจน์ว่าจริงตามตำราหรือเปล่า ?" ผมพูดประชดเธอไปตรง ๆ"โอ๋..อย่างอน..นา..นะ..." เธอลอยหน้าลอยตายั่วเย้าผม"โมนี่น่ารักมากเลยนะ ....""แอ๊ะ ๆ จริงหรือเปล่า ? หรือพูดเล่น...""จริง..นี่พูดจากใจจริงเลย...""ขอบคุณข้าาาาา...." เธอแกล้งลากเสียงยาวพร้อมกับหอมแก้มผมฟอดพอเธอถอยหน้าออกไป ผมจึงตามไปหอมแก้มเธอฟอด"แหม..ไม่ยอมเสียเปรียบเลยนะ..."โมพูดนัยน์ตาแพราวพราวเป็นประกายเจิดจ้าจากนั้น...เราก็คุยกระหนุงกระหนิงกันไปตลอดจนเธอง่วงแล้วแกล้งเอียงมาพิง ไหล่ผมหลับผมจึงค่อย ๆ ยกมือขึ้นมาโอบไหล่ของเธอเอาไว้หัวใจผมเต้นแรงด้วยความรู้สึกเหมือนได้รับของขวัญชิ้นที่ถูกใจที่สุดในชีวิตโมพิงไหล่ผมหลับ ส่วนผมก็อึงอลไปกับฝันหวาน ไฟถูกหรี่ลงไปนานกว่าผมจะหลับGhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 2.2 (kankan)GhostWriter ภาคเวนิสพิศวาส ตอนที่ 2.2 (kankan)สนามบินของเมืองมิลานชื่อว่า Malpasaเราผ่านกระบวนการเข้าเมืองไม่นานนักก็มายืนอยู่หน้าสนามบินผมพาเธอเดินเพื่อไปขึ้นรถบัสไปยังสถานีรถไฟกลางค่อนข้างสะดวกเราต่างมีกะเป๋าเดินทางใบใหญ่กับเป้อีกคนละใบเดินไปได้หน่อยเดียวก็เจอป้าย BUS ชัดเจนรถทุกคันจะมีป้ายเขียนเอาไว้ว่า Malpensa Expressผมเดินเข้าไปซื้อตั๋วกับพนักงานที่ขายอยู่แถว ๆ นั้นจ่ายเงินแล้วขนกระเป๋าไปไว้ใต้ท้องรถ (บริการตัวเอง)ขึ้นไปนั่งรอบนรถบัสประมาณเกือบสิบนาทีเห็นจะได้รถถึงได้ออกเรานั่งมองข้างทางกันเงียบ ๆ พักใหญ่รถก็มาจอดเทียบชานข้างสถานีรถไฟใจกลางเมืองผมกับโมลงจากรถมารับกระเป๋า แล้วชวนกันเดินตามฟุตปาธไปเรื่อย ๆ ไม่กี่นาทีก็ถึงสถานีสถานีรถไฟที่มิลานสูงตระหง่านสร้างในสไตล์เก่าแก่คลาสสิคผมพาเธอเดินไปยังตู้คล้าย ๆ กับตู้ ATM บ้านเราแต่มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยมีป้ายเขียนเอาไว้ว่า Fast Ticket วางแผนเอาไว้ว่าเมืองแรกที่ผมจะพาโมไปคือเมือง Veronaผมจึงกดปุ่มเลือกชื่อเมือง จากนั้นก็กดตามขั้นตอนไปเรื่อย ๆ แล้วหยอดเหรียญค่ารถท้ายที่สุดตู้ก็จะออกตั๋วให้เรามาหนึ่งใบ"พี่กาญจน์ทำไมมีตั๋วออกมาใบเดียวละ...?""ที่นี่จะกี่คนมันก็ออกให้แค่ใบเดียวเท่านั้น แต่โมดูนี่ซิ..."ผมชี้ให้เธอดูข้อมูลที่พิมพ์ในตั๋ว ซึ่งจะบอกว่ารถวิ่งจากไหนไปไหน วันที่เท่าไหร่เป็นตั๋วโดยสารชั้นไหน สุดท้ายก็จะบอกเบอร์โบกี้ เบอร์ที่นั่งเรียงกันมาสองเลขโมดูแล้วพยักหน้าหงึก ๆ แล้วพูดว่า"นึกว่า..จะแอบหนีไปคนเดียว...." แล้วหัวเราะชอบใจ"เดี่ยวทิ้งเสียจริง ๆ หรอก..." ผมหัวเราะบ้าง"อย่าได้คิดเชียวนะ...จะทิ้งเมียได้ลงคอเลยเหรอ...?"คำพูดของโมทำเอาผมถึงกับอึ้งพูดไม่ออก"อื้อออ...ย..า..ง..ไม่..ใช่..เมีย...ว่าที..เมีย..ต่างหาก...อิอิ"พูดแล้วชม้อยตามองผมจนผมไม่กล้าสบตาแหม..ลูกเล่นลูกนี้ของเธอเข้าเป้าอย่างจัง ทำเอาใจหวิวรัวขึ้นมาจนชักไม่อยากแวะเที่ยวที่ไหน"พี่กาญจน์เค้าต้องให้ลงไป Validate ตั๋วก่อนนี่นา..นี่เค้าบอกเอาไว้ชัดเจน..."โมชี้ให้ผมดูป้ายที่ประกาศขั้นตอนการใช้ตั๋วเอาไว้ข้างตู้"อื้อ..เกือบลืม..ตู้สีเหลืองที่อยู่ตรงเสานะ โมเอาตั๋วไปเสียบได้เลยจ้า..."โมรับตั๋วไปจากผมเดินไปเพียงชั่วครู่ก็กลับมา ส่งตั๋วให้ผมดูว่าเครื่องมันพิมพ์วันเวลาลงบนหน้าตั๋วเรียบร้อยแล้วเราช่วยกันลากกระเป๋าไปยังชานชาลา ไปนั่งรอตรงตำแหน่งตู้โดยสารที่ระบุบนตั๋วพอดีผมนึกถึงภาพ The Kiss ที่วาดโดยสุดยอดฝีมือศิลปินชาวอิตาลีขึ้นมาได้ตัวเองผมเคยไปดูและลุ่มหลงกับภาพนี้มาก จึงอยากพาโมไปดู โมเองก็เป็นคนชอบศิลปะโดยมีสาเหตุสำคัญที่ว่าหนุ่มจูบสาวในภาพจูบกันสุดแสนจะวาบหวามดูดดื่มรัญจวน ใจ...............(The Kiss ภาพมีมนต์ขลัง)& "โมเคยดูภาพ The Kiss หรือเปล่าละ ?" ผมเปรยกับเธอเบา ๆโมรีบหันขว

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21