ดูทีวี

ผู้เขียน หัวข้อ: หนังออนไลน์โป๊  (อ่าน 174 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ หนังโป๊ xxx

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 115125
  • Karma: +0/-1
    • ดูรายละเอียด
หนังออนไลน์โป๊
« เมื่อ: ตุลาคม 10, 2012, 09:19:09 AM »
หนังออนไลน์โป๊ หนังโป๊เล่นเจ้านาย หนังออนไลน์โป๊ หนังออนไลน์โป๊ร้อยโทหญิง นันทกา…เป็นตำรวจหญิงประจำอยู่ สน. แห่งหนึ่ง เรื่องหน้าตาของเธอออกจะสวยน่ารัก…รูปร่างอยู่จัดว่าดี…เรื่องการทำงานเธอก็ ค่อนข้างจริงจังและปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดี…จนกระทํ้งวันนี้ทำให้ทั้งชีวิต ของหล่อนเปลี่ยนไป.“อะไรนะคะหัวหน้า” หญิงสาวที่หน้าตาสลวยผมดำยาว ที่เอยร้องเสียงหลงในห้องผู้กองที่เป็นผู้บังคับบัญชาของเธอเมื่อได้ยิน หน้าที่ใหม่ที่เธอได้รับมอบหมาย…“อย่างที่เธอได้ยินแหละ…เข้าใจหน่อยเถอะว่านี่มันเป็น งาน..” ชายหนุ่ม วัย 30ต้นๆที่มียศเหนือกว่าหล่อนนั่งเอย อย่างเรียบง่าย…“แต่ ถึงแบบนั้น ก็เถอะคะ…แต่มันออกจะเกินไปหน่อยที่จะให้ดิชั้นไปเป็น…” นันทกา หรือหญิง…ที่เอยอย่างอายๆ กับหน้าที่ใหม่ ซึ่งเธอไม่เห็นด้วยอย่างแรง..“สาวเสริฟโนบรา…” ผู้ที่มียศเหนือกว่าเอยเติมให้หล่อน…ก่อนที่เธอจะเอยต่อ…“นั้นแหละค่ะ.. หัวหน้าคิดดูสิค่ะ ใครไปเจอเข้าดิฉันจะเอาหน้าไปไว้ไหนละคะ” นันทกา เอยต่อ…อย่างมีเหตุมีผล“ก็ เอาหน้าไปที่เดิมแหละผู้หมวดนันทกา ..แต่เมื่อกี้ก่อนที่ผมจะบอกภารกิจคุณก็รับปากผมเองไม่ใช่หรือ ..ว่าจะทำให้ดีที่สุดนะ…นี่ยังไม่ทำคุณก็จะเบี้ยวผมแล้วเหรอ? “ คำพูดของผู้กองหนุ่มที่ทำให้หญิงสาวถึงกับกระอักในคำพูดของตัวเอง…จนสุดท้าย เธอก็ต้องรับคำและยอมปฏิบัติหน้าที่นี้…หลังจากนั้นอีก 2 อาทิตย์ต่อมา…นันทกาก็ได้มาที่บาร์แห่งนึงซึ่งเป้นร้านที่เป็นเป้าหมายของ เธอที่เธอต้องเข้าไปทำงานที่นี้ เพราะจากสายรายงานมาว่า ที่นี้ใช้เป็นที่นัดกันส่งยาเสพติด….หรือของผิดกฏหมาย..“อ้าวมาแล้ว เหรอหญิง…” หญิงสาวคนนึงที่มีอายุไล่ๆกับเธอเอย เธอชื่อปุ้ม เป้นดาวในร้าน ที่เธอได้ตีสนิทเพื่อจะได้ฝากเธอเข้ามาทำที่ร้าน…หมวดสาวที่เดินเข้ามาใน ร้านในเวลาเย็นที่เตรียมเปิดซึ่งในร้านก็มีหนุ่มๆที่กำลังทำความสะอาดเพื่อ เตรียมพร้อมเปิด ร้านอยู่ 2-3 นาย… และที่เคาท์เตอร์ ชายวัย 40 ที่เงยหน้าขึ้นมามอง…ซึ่งชายดั่งกล่าวคือผู้จัดการร้านนั้นเอง…“คน นี้นะเหรอที่อยากมาทำงานที่ร้านของเรานะ..” ผู้จัดการร้านที่ปุ้มเรียกเค้าว่า “พี่ชาติ” ก็เอยสายตาที่มองชั้นอย่างหัวจรดเท้า…ก่อนจะเอยต่อขึ้นมาว่า “ใช้ได้ สวยดีนี่ แล้ว พร้อมเริ่มงานเมื่อไรล่ะ”“พร้อมเริ่มเลยค่ะ” นันทกาที่เอยตอบทันทีและตั้งใจจะรีบหาเบาะแสให้เร็วที่สุด ..แน่นอนว่าเมื่อเธอตอบเสร็จอีกฝ่ายคิดเล็กน้อยก่อนเอยสั่งเธอ….“งั้นไหนลองถอดเสื้อผ้าออกสิ…” คำสั่งที่เอยขึ้นก็ทำให้หล่อนถึงกับร้องอย่างเสียงหลง…อย่าง งงงวย.“ อะไรนะคะ…”ขณะ ที่พนักงานชายที่กำลังทำความสะอาดก็หันมามองที่เธอและส่งเสียงหัวเราะ เล็กน้อย..แน่นอนว่าชั้นก็ทำเป็นไม่สนใจขณะที่เสียงของผู้จัดการที่เอยดัง ขึ้นต่อ… “ถอดเสื้อผ้า แปลว่า แก้ผ้า ไม่รู้จักเหรอ อยากทำงานจริงหรือเปล่า” ขณะที่ชั้นยังคงยืนนิ่งในใจที่ยังคงนึกเถียง… ก่อนที่เสียงตะคอกของผู้จัดการจะดังขึ้นอีกระลอก“ไม่แก้ก็กลับไป รู้ไหมว่าเครื่องแบบร้านนี้เป็นยังไง” นันทกา ที่ยืนนิ่งอย่างเจ็บใจ….ถ้าไม่ติดว่านี่มันเป็นงานและเธอก็รับปากกับผู้กอง ไว้อย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้ว….คงจะต่อยหน้าตาผู้จัดการสัก 1 ที…และนั้นก็ทำให้ชั้นต้องยอม….มือของชั้นค่อยๆปลดกระดุมเสื้อตัวเองที ละเม็ดๆ จนหมด เสื้อเชิ้ตถูกถอดวางไว้บนโต๊ะท่ามกลางสายตาของ พนักงานในร้านที่หันมามอง…ซึ่งชั้นก็ไม่กล้าที่หันไปมอง ก่อนที่จะปลดกระโปรงสีครีมของตัวเองรูดลงกับพื้นจน ชั้นเหลือ…เพียงชุดชั้นในสีอ่อนๆ…ใบหน้าของหญิงสาวที่แดงระเรือ…ขณะที่สายตา ของผู้จัดการก็มอง ก่อนจะเอยขึ้นมาเมื่อเห็นชั้นหยุด….“หยุดทำไม ละ..นี่อย่าบอกว่า…คือแก้ผ้าของบ้านเธอนะ.” คำพูดของมันที่เอยกล่าวต่อ ซึ่งก็ทำให้ชั้นจ้องมองแต่เก็บความรู้สึกเอาไว้…ในใจที่ต้องท่องไว้เสมอว่า… เพื่องานๆ…เพื่อภารกิจ…“คะ…” นันทกาที่ตอบอย่างสั่นๆ…มือของหล่อนที่ค่อยๆปลอดบราเซียออก…เต้านมทั้ง 2ข้างที่ค่อยๆออกมาเผยโฉม….เต้านมที่อวบอัน…หัวนมสีชมพูอ่อนๆ..ซึ่งนั้นก็พอ ทำให้สายตาของผู้จัดการเปลี่ยนไปเล็กน้อย….ก่อนที่กางเกงในตัวจี๋ วของเธอก็ค่อยๆถูกถอดกองกับพื้น….แน่นอนว่าในขณะนี้ ชั้นก็ร้อนฉ่าไปทั้งร่างด้วยความอับอาย….สายตาของพนักงานในร้านที่มองมาที่ ชั้น ที่ยืนแก้ผ้า…ซึ่งชั้นก็ได้แต่หลับตาอย่างไม่สู้หน้าใคร เกิดมาไม่เคยจะอับอายแบบนี้เลยจริงๆ….แน่นอนว่ามันก็ทำให้ชั้นนึกเสียใจ กับเอก แฟนหนุ่มของชั้น เพราะเค้าเองก็ยังไม่เคยเห็นขนาดนี้แท้ๆ….“โอ เค…ผ่าน…บอกว่า..เริ่มงานได้เลยสินะ ปุ้มไงดูแลน้องเข้าด้วยละ..” ชาติ ผู้จัดการที่เอย…ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่ร้านท่ามกลางรอยยิ้มและเสียง หัวเราะของพนักงานที่อยู่ในร้าน ขณะที่ชั้น ถือว่าเป้นความอับอายที่สุดในชีวิต…จากนี้จะต้องอับอายอีกขนาดไหนนะเนี่ย…. แค่เข้ามา สมัครในร้านชั้นก็ถูกสั่งให้แก้ผ้าต่อหน้าพนักงานในร่างแน่ละว่าหลังจากนั้น พนักงานผู้ชายก็มักทำสายตาแปลกๆกับชั้น…และแถมนั้นมันเหมือนเป็นการเริ่มต้น ..ของความอับอายจริงๆ…รู้อยู่หรอกว่า สาวเสริฟโนบรา…ต้องแต่งตัวxxx แต่ไม่นึกว่ามันจะX ขนาดนี้นี่…เสื้อที่ใส่…อย่าเรียกว่าเสื้อเลยเหมือนเศษผ้าเสียมากกว่า….แถม กระโปรงก็ยาวแค่คืบ…แค่ยืนปกติกางเกงในก็โผล่แล้ว กางเกงในก็เป็น T-back ตัวจิ๋วเดียว สายกางเกงมันเข้าไปรัดในร่องก้น ใครมองจากข้างหลังก็คงเห็นก้นฉันเต็มๆตา …และแถมยังโนบรา ท่อนบนก็เป็นผ้าบางจนมองทะลุเห็นหมด…วันแรกที่ทำงานก็เต็มไปด้วย ความอับอาย….เพราะอะไรนะเหรอ…ขนปุกปุยที่ทำ หน้าที่ให้ความอบอุ่นกับน้องจิ๋มของฉันมาสิบกว่าปี ตอนนี้มันออกมาเพ่นพ่านนอกกางเกงในตัวจิ๋วให้ขายขี้หน้า อย่างกะป่า เก็บอย่างไงก็ไม่มิดท่ามกลางเสียงแซวของแขกในร้าน…. “คนสวนหยุดงานเหรอน้อง หญ้ารกเชียว” แน่ละว่าชั้นอายมาก..แทบจะแทรกแผ่นดินหนีก็ว่าได้….สัญญากลับตัวเองเลยว่า กลับไปต้องไปจัดการเจ้าขนน้อยของเธอ….เรื่องเป้าหมายของภารกิจ….ตาม เท่าที่รู้เป้าหมายของชั้นมักจะมาที่ร้านนี้…. อ้อ…ใช่แล้วชั้นก็ไม่ได้ทำงานนี้คนเดียวหรอกคะ…รู้สึกว่าผู้กองให้ใครมาคอย ติดต่อกับชั้น…เรื่องของเป้าหมาย..ในใจตอนนี้ชั้นขอเป็นผู้หญิงเถอะ.ถ้า เป็นผู้ชายชั้นได้อาย….ไม่รู้จะว่ายังไงแน่… นันทกาที่ครุ่นคิดเล็กน้อยก็ต้องสะดุ้งเมื่อหล่อนถูกผู้จัดการเอยเรียกชั้น ไปพบ ซึ่งเขาก็พาชั้นไปบนที่โต๊ะๆหนึ่งที่ค่อนข้างมิดชิด…ก่อนที่ชั้นจะชะงัก… เมื่อเห็นแขกที่นั่งอยู่เป็นคนที่รู้จักดี…จ่าสมหมาย ที่มีอายุเกือบ 38 ที่ขึ้นชื่อเรื่องเจ้าชู้และหัวงู ก็มองชั้นในสภาพนี้ด้วยรอยยิ้ม…“แก เองก็หูตาไว จังนะ…ยังไงก็อย่าเพิ่งไปทำอะไรน้องเค้ามากนะละ…” ชาติผู้เป็นผู้จัดการร้านเอย ซึ่งชั้นก็ชายตากลับไปมอง นี่จ่าสมหมายรู้จักกับผู้จัดการร้านเรอะ…และนั้นก็พาลทำให้ชั้นนึกถึงคนที่ จะคอยช่วยชั้นที่ผู้กองบอก…อย่าบอกนะว่าเป็น…ตาจ่าหัวงูนี่นะ… นันทกาที่ยิ่งคิดก็อยากร้องไห้…ก่อนที่ผู้จัดการจะเอย“บริการให้ดี ละ..อย่าก่อเรื่องเข้าใจ?…” ผู้จัดการเอยเตือนก่อนจะเดินกลับไป…ซึ่งนันทกา ก็นั่งลงข้างๆ..จ่าสมหมาย..และทำหน้าที่เป็นชงเหล้าให้กับเขาพร้อมกับเอย ถามอย่างเบาๆ…“ผู้กองเค้าให้…จ่าเป็นคนคอยดูแลชั้นงั้นเหรอ?…” หญิงสาวที่เอยถาม พร้อมกับยื่นแก้วให้..ซึ่งชายวัย38 ที่ไว้หนวดเคราก็เอยตอบ…“อือ…ใช่ แล้ว…น้องหญิงคนสวย…”มันเอยตอบอย่างถือวิสาสะเรียกชื่อชั้นตรงๆ ทั้งๆที่ชั้นมียศมากกว่า และสายตาของเขาไม่ได้มองหน้าชั้นด้วย…แต่มองเนินอกของชั้นต่างหาก..ใน ใจของหญิงสาวที่นึกด่าทอเล็กน้อยว่าคนมีตั้งเยอะแยะไม่ส่งดันส่งตาจ่าหัว งูนี่มาทำไม…แน่นอนว่าสิ่งที่เธอกังวลก็เกิดขึ้นเมื่อสักพักตาจ่าก็เริ่มออก ลาย…ลวนลามเธอ…“จ่า..” นันทกาที่เอยเรียกอย่างห้ามเล็กน้อย…ขณะที่อีกฝ่ายไม่สนใจ…“ทำไม….เร อะ..น้องหญิงพี่จะกอดนิดกอดหน่อยไม่ได้เรอะไง….” มันเอยอย่างยิ้มๆ….ขณะที่หญิงสาวนั้นก็แทบเหลืออดกับมือที่ลูบคลำที่ต้นขา ของเธอ….“ให้มันน้อยๆหน่อยนะจ่า…ไม่งั้นชั้นจะกลับไปฟ้องผู้กอง…” นันทกาที่เอยขู่อย่างเบาๆ…อย่างไม่พอใจ ขณะที่ ตาจ่าสมหมายถ้าเป้นปกติมันก็คงจะกลัว แต่ตอนนี้มันไม่นึกกลัวแถมมันที่ถือไพ่เหนือกว่าเธอก็เอยตอบกลับ..“ตาม สบายแต่ถ้าชั้นบอก พี่ชาติว่าเธอ..ไม่สุภาพกับชั้นและลงมือกับชั้น…ลองคิดดูนะว่าจะเป็นยังไง และเธอจะกลับไปบอกผู้กองว่ายังไงถ้าโดนไล่ออกนะ..” คำกล่าวกลับของจ่าที่ทำให้มันทกาถึงกับชะงัก…และขบกัดอย่างเจ็บใจ…“และ จะให้ชั้นทำยังไง….” หญิงสาวเอยถามกลับ…ในใจที่ต้องฝากความแค้นนี้เอาไว้….ขณะที่จ่าสม ก็ยิ้มและเอยตอบ..”อย่าน้องหญิงไม่ต้องทำอะไรมากแค่บริการเหมือนสาวๆคนอื่น ในร้านก็พอ…”“บริการเหมือนคนอื่น..” นันทกาเอยทวนก็จะชายตามองรอบๆร้านและก็ต้องตกใจ…กับสิ่งที่เธอเห็น..แน่นอน ว่าทางชั้นหนึ่งของร้านแทบจะไม่มีอะไรที่มันน่ากังวลเลยแต่พอ ชั้น 2 ของร้านที่โต๊ะต่างจัดแถวและมิดชิดนี่สิ…ร่างของพนักงานสาวในร้าน แบบเธอที่ต่างไม่เพียงแค่นั่งชงเหล้าให้กับแขก…แต่ ยังมีอะไรมากกว่านั้น บ้างก็ก้มหน้าไปบนตักของแขก….บ้างก็นั่งคร่อมร่างของแขกซึ่งท่อนบนนั้น เปลือยและถูกแขกดูดเลียหน้าอก…และหนักกว่าบางโต๊ถึงขั้นร่วมรักอย่างโจ๋ม ครึม…แน่นอนแหละว่า…ทันทีที่เห็นนันทกา อกแทบแตก…เพราะเธอไม่รู้เลย ต้องบอกว่าไม่มีข้อมูลเลยต่างหากว่า บาร์แห่งนี้ ยังมีการแอบขายบริการทางเพศด้วยนี่นอกจากอับอายแล้ว เธอยังต้องเป็นกระหรี่จำเป็นด้วยเหรอ?…“แค่เห็นก็คงไม่ต้องบอก นะ…ว่าจะต้องทำยังไง…” จ่าสมหมายที่เอยอย่างข้างหูพร้อมกับมือที่โอบกอดก็เข้าบีบนมที่อวบอึ๋มของ เธอ…แน่ละว่านันทกาก็หน้าแดงฉ่าและขบกัดด้วยความเจ็บใจกับการได้ทีของตาจ่า หัวงูผู้นี้..“อือ…เข้าใจแล้ว…จะให้ชั้นทำอะไรก็ว่ามา..” นันทกาเอยถามด้วยความเจ็บใจขณะที่อีกฝ่ายก็ยิ้ม….“สวยๆ ซิงๆอย่างน้องดาว…เริ่มแรกก็อมควยให้พี่ก่อนนก็แล้วกัน..อมดีๆพี่แถม ทิปให้ด้วยนะ..” คำตอบของจ่าที่เอยด้วยอาการเมานิดๆ…แน่นอนว่ามือน้อยๆของเธอก็กำด้วยความ โกรธแค้น…“เข้าใจแล้ว…” หมวดสาวแสนสวยเอยพร้อมกับนั่งคุกเข่าตรงหน้าของจ่า..มือน้อยๆของเธอที่ค่อย รูดซิปกางเกง..ก่อนที่ท่อนเนื้อของจ่าที่ผึงออกมา…แน่นอนว่าสาวพรหมจรรย์ อย่างนันทกาก็ต้องตกใจ…ด้วยความอาย..กับควยที่ตั้งเด่ขนาดใหญ่และยาว 7นิ้ว….ที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับกลิ่นคาวที่เหม็นคลุ้งจนทำให้เธอ…ทำ หน้าอย่างบอกไม่ถูก…สายตาที่ เหล่ขึ้นไปมองตาจ่าที่ถือเกมเหนือกว่า ก่อนที่เธอต้องมทำใจ…ก้มลง..ใช้ลิ้นแตะ.ๆที่ท่อนเนื้อ…“นั้นแหละ ค่อยๆลากขึ้นลงแบบนั้น….จากนั้นก็อมเข้าไปนะน้องหญิง…” จ่าสมหมายที่เอยด้วยความเสียว กับริมฝีปากที่ค่อยๆไล่เลียที่ควยของมันลิ้นที่เลียตั้งแต่โค่นยังถึงปลาย… ก่อนที่เรียวปากของเธอจะอ้าและอมควยของมันตามที่เอยบอก…ใบหน้าของ นันทกาที่แดงก่ำและน้ำตาที่เออคลอ เพราะแม้แต่เอก แฟนหนุ่มของเธอเธอยังไม่เคยทำให้เขาเลย….ขณะที่จ่าสมหมายก็ยิ้มอย่างสุขสม ผสมด้วยความสะใจ…เมื่อผู้หมวดคนสวยที่เคยหยิ่งเล่นตัวแถมด่าทอมัน ตอนนี้กำลังอมควยของมันอยู่…ขณะที่ฝ่ายหญิงสาวก็อมควยด้วยท่าทีที่เคอะเขิน เพราะเป็นครั้งแรกของเธอ…เสียงครางของจ่าที่เอยด้วยความเสียว…”มัน ดีฉิบหาย….” ก่อนที่มันจะเอยคำราม..ซึ่งก็ทำให้หญิงสาวถึงกับเอยร้องอย่างตกใจเมื่อมีของ เหลวที่ไหลพุ่งเข้ามาในปากของเธออย่างเออล้น ซึ่งเธอก็ไม่สามารถจะผละออกจากท่อนเนื้อนั้นได้…เพราะมือของมันที่กดศีรษะ ของเธอไม่ให้เงยหน้าขึ้น…“กลืนลงไปให้หมดนะ…คนดีของจ่า..หึๆ…” จ่าสมหมายที่เอยสั่ง…ซึ่งนันทกาก็ได้ทำตามด้วยหยาดน้ำตาที่เออไหลรินออกมา อย่างเล็กน้อย….เรียวปากที่ค่อยๆดูดน้ำกามของมันลงท้องจนหมด…“หึๆ…น้ำ ควยพี่อร่อยมัยละ….เอ้านี่ พันหนึ่ง…ขนาดครั้งแรกยังอม..ควยให้พี่ได้มันส์..เห็นทีต่อจากนี้คงต้องมา ให้น้องหญิงดูดให้บ่อยๆแล้วละ…” จ่าสมหมายที่เอยชมพร้อมกับโยนธนบัตร 1 พันให้กับเธอ ท่ามกลางสีหน้าของนันทกาที่ต้องข่มความอับอายในใจไว้อย่างสุดๆ…..“นี่มันอะไร กันคะ….ผู้กอง…ทำไมไม่บอกชั้นว่าไอ้ร้านนั้นมีการขาย..บริการด้วยนี่ผู้กอง จะให้ชั้นไปเป็นอีตัวด้วยรึไงคะ..” นันทกา ที่เอยฉอดๆอย่างระบายอารมณ์ใส่ผู้บังคับบัญชาของเธอ….ขณะที่ผู้กองหนุ่มนั้น ก็ถอนหายใจอย่างเล็กน้อย…“ผมขอโทษละกันนะ…หมวดหญิง เรื่องนั้นผมไม่ทราบจริงๆว่า ร้านนั้นมีการให้ทำอย่างงั้นด้วย…” ผู้กองหนุ่มเอยตอบอย่างรู้สึกผิด…แต่ในมุมมองของเธอนั้น นันทการู้สึกว่าเหมือนกับเค้าไม่ใส่ใจเท่าไร…ขณะที่ใบหน้าสลวยของ หมวดคนสวยนั้นบงบอกอารมณ์โกรธอย่างเห็นได้ชัด…เพราะเธอ ได้ทำงานที่นั้นเป็น เวลา 1 อาทิตย์แล้ว..ซึ่งเธอก็ต้องทนหลายอย่าง…ไม่ว่าเรื่องการถูกควักล้วง..รึต้อง ยอมสำเร็จความใคร่ด้วยปากแก่บรรดาแขก..จนเธอเองก็หวั่นใจว่าสักวันเธออาจจะ โดนมากกว่านี้…“แต่ผู้กองคะ…” หญิงสาวเอยหมายจะท้วงต่อ…ซึ่งผู้กองหนุ่มก็พอรู้ว่าเธอนั้นจะเอยพูดอะไร…“ผม รู้ว่าคุณจะพูดอะไรหมวดหญิง….แต่คุณจะให้ผมทำยังไงละ…ซึ่งถ้าไม่แนบเนียน …และถ้าพวกคนในร้านรู้ว่าคุณเป็นตำรวจ คนที่จะซวยคือคุณนะ…ยังไงคุณต้องทำใจหน่อย….รึว่าเอางี้ละ..ผมให้จ่าสมหมาย ไปมาหาสู่กับคุณบ่อยๆทำเหมือนว่ากำลังติดใจและเป็นแขกประจำของคุณ คงช่วยลดการถูกลวนลามลงนะดีมัย..” ผู้กองเอยอย่างหาทางออก…ซึ่งนันทกาก็ทำหน้าไม่ถูกซึ่งเธอก็อยากจะบอกว่า.. ร้อยละ 90 ที่เธอถูกลวนลามมาจากตาจ่านี่ทั้งนั้นแหละ….“ถ้าผู้กองจะ ให้จ่าสม มาเป็นแขก..ดิชั้นขอยอมทนจะดีกว่าคะ..” นันทกาเอยตอบอย่างไม่เกรงใจถึงแม้เธอจะไม่บอกโต้งๆ…ใช่..ถ้าให้จ่าสมไปเป้ นแขกประจำสู้ยอมทนดีกว่าอย่างน้อยๆแขกอื่นๆ ก็ยังไม่หาเศษหาเลยกับเธอ เท่าตาจ่านั้น….แน่นอนว่าผู้กองหนุ่มนั้นไม่เข้าใจ ในความหมายของหล่อนจึงพาลนึกว่าหล่อนประชด..“ตามใจ..ผมเสนอทางออก ให้แล้วนะ…แล้วอย่าบ่นกับผมอีกละ..ไงถ้าคุณอายมากก็ขอ ให้ใช้ความอายเป็นตัวกระตุ้นให้งานจบเร็วๆนะ…หมวดหญิง..” ผู้กองหนุ่มเอยอย่างตัดบทด้วยความเฉียบขาด ..แน่ละว่าหมวดนันทกาก็ทำหน้าบอกบุญไม่รับเอาซะเลย….“และ..ก็.. ถ้ายังไม่มีอะไรคืบหน้าก็ไม่ต้องมาที่ สน. นะ..ให้ติดต่อผ่านทางทางจ่าสมหมายก็แล้วกันนะ..และขอใหเธอต้องนึกถึงไว้ด้วย ว่าการจับกุมครั้งนี้มันสำคัญมาก…ละ” ผู้กองหนุ่มที่เอยสั่งเป็นครั้งสุดท้ายกับหล่อน ..แน่นอนว่าเธอที่ เดินออกไปจากห้องของผู้กองด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว…เพราะการราย งานของเะอไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลย….และดูท่าผู้กองให้ความสำคัญเรื่องงาน มากกว่า ความสาวของเธอด้วยซ้ำ…ซึ่งเธอชักจะไม่มั่นใจแล้ว ว่าสิ่งที่เธอตัดสินใจไปมันดีรึเปล่า..ที่รับทำ หน้าที่นี้นะ..ไหนว่าจะต้องกลัวสารพัดอย่างถ้ามี วันใดจะมีคนรู้จักเธอมาที่ร้าน….รึถ้าแจ๊คพอตคือแฟนเธอของเธอมาเจอเค้า…“คิด อะไอยู่เหรอ..หมวดคนสวยของจ่า..” เสียงของชายหนุ่มที่เอยกระซิบแน่นอนว่า ก็ไม่ใช่ใครนอกจากจ่าสมหมาย…ใบหน้าของนันทกาที่หันกลับไปมองด้วยสีหน้าที่ ไม่พอใจ ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นและเดินจากมันไปด้วยความที่ไม่อยากต่อปากกับจ่าหัวงูผู้ นี้…แน่นอนว่า..การทักทายของตาจ่ามิใช่เพิ่งมาทัก…แต่ทักและชอบหา จังหวะลูบคลำ ตามร่างของตำรวจสาวๆตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว…และตัวนันทกหาเองก็โดน..ซึ่งแน่ นอนว่ามากเข้าเธอก็ตอบโต้จนถึงฟ้องผู้ใหญ่..และทำให้จ่าสมหมายก็โดนโทษทาง วินัยพอควร…แน่นอนละว่า..เรื่องดั่งกล่าวทำให้ทางจ่าเองก็เจ็บแค้น…หมวดสาว แสนสวยผู้นี้ไม่น้อย….“ อย่าให้กูมีโอกาสละอีหญิง…กูจะเอามึงเป็นเมียให้เข็ดเลย ”จ่าสมหมายเอยอย่างอาฆาต…สายตาที่มองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินออกไป….2 – 3 วันต่อมา ในคืนกลางดึกวันเสาร์…ท่ามกลางแสงสีภายในร้านบาร์…ที่นันทกาทำงานแฝงตัวอยู่ ..ที่ชั้น 2 ซึ่งมีโต๊ะจัดเรียงเป็นช่องๆ ..และมีการปิดกั้นอย่างพอประมาณแต่ก็ยังพอเห็นว่า โต๊ะนั้นทำอะไรกันบ้าง….แน่นอนว่าพนักงานเสริฟ์สาวในร้านนอกจากจะแต่งตัวโป๊ และเดินเสริฟ์เครื่องดื่มและชงเหล้าให้กับแขกตามโต๊ะ…ยังมีการบริการพิเศษ… ที่เปลื้องเนื้อเปลื้องตัวและสร้างความสุขให้อีกฝ่ายจนถึงขั้นร่วมรัก….แน่ นอนว่าถ้าแขกถูกใจก็สามารถจะออฟสาวไปต่อข้างนอกเรื่องรายได้ไม่ต้องพูด… อยู่ในขั้นดีแม้แต่พี่ปุ้ยที่เป้นดาวของที่นี้ก็ยังชวนชั้นลองทำเลย….แน่นอน ชั้นปฏิเสธอยู่แล้ว…เพราะไงนี่ก็ไม่ใช่งานประจำของชั้น…มันก็แค่ ภารกิจ…แค่ความอับอายกับอดกลั้นในการถูกลูบคล่ำมันก็มากพอเพียงแล้ว ….ยังไงเธอก็ยังมีศักศรี..ไม่คิดลดตัวไปเป็นกระหรี่เด็ดขาด….แต่ถึงอย่าง งั้นทุกวันเธอก็ต้องทนอับอายกับชุดทางร้าน…ทั้งๆที่มันก็บางทั้งสั้นบางวัน ก็มีบริการพิเศษ…โนแพนดี้อีกก็ยิ่งต้องทนต่อสายตาของแขกที่จ้องมองเธออย่าง หื่นกระหาย…“ไม่รับออฟเหรอว้า….พี่ยิ่งดีจ่ายแพงเลยนะ..” แขกคนนึงเอย ซึ่งเขาก็ยินดีทุ่มไม่อั้น…ขณะที่นันทกาที่หงายหน้าขึ้นหลังจากที่สำเร็จ ความใคร่ให้กับแขกคนดั่งกล่าวเสร็จมุมปากที่ยังคงเห็น..คราบสีขาวที่ไหลหยด อยู่…“คะ…” หญิงสาวเอยตอบอย่างหนักแน่น…เพราะไงเธอก็ไม่ยอมจะเสียความสาวอย่างเด็ดขาด… ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะหันไปมองรอบๆร้านที่มีเสียงครางที่ดังรอบๆเป็นระยะๆ… ซึ่งในใจของเธอก็ครุ่นคิดกับร้านแห่งนี้ไม่แปลกที่จะเป็น ที่นัดส่งของวรึไม่อาจจะเป็นที่ส่งของซะเองเพราะในร้านยัง มีการแอบ..ลักลอบบริการยาปลุกsex อีกต่างหาก….แน่นอนว่ามันทำให้เธอกังวลใจ ถ้าเกิดเธอพลาดท่าโดนแขกแอบใส่ยารับรองว่าเธอได้เสียสาวแน่….ก่อนจะโดนแบบ นั้น..ต้องรีบทำงานให้มันเสร็จๆ…แต่มันก็ไม่ง่ายเลย เพราะไอ้นัท นักค้ายารายใหญ่…ที่เป้นเป้าหมายของเธอมักจะมาร้านนี้…ซึ่งสาเหตุที่ให้เธอ เข้ามาสืบและแฝงตัวเพื่อหาหลักฐานและสืบที่กบดานของไอ้นัท…เบื้องต้นที่เรา สืบได้ ร้านนี้น่าจะรับของพวกยาปลุกsexมาจากไอ้นัทด้วย…ซึ่งแน่นอนว่าปัญหามันอยู่ ที่เป้าหมายของเธอจะมาวันไหนนี่นะสิ..นันทกาที่ครุ่นคิดก็รู้สึกตัวเมื่อแขก ทางร้านสะกิดตัวของเธอ…พร้อมกับธนบัตรสีเทาที่ยื่นให้กับเธอ ก่อนที่เธอจะถลกเสื้อของเธอขึ้นเพื่อให้แขกคนดั่งกล่าวเล่นสนุกกับหน้าอกที่ อวบอึ๋มของเธอซึ่งตอนแรกๆก็อายอยู่หรอกหลังจากที่เธอทำงานได้สัก อาทิตย์กว่าๆ ผู้หมวดสาวของเราก็เริ่มชินกับสายตาพร้อมกับทำใจยอมรับกับงานที่ทำได้ใน ระดับหนึ่งแต่ไอ้เรื่องความกังวลนั้นก็ยังมีอยู่บ้างแหละ ถึงแม้จะเชื่อว่า เอกแฟนเธอจะไม่ใช่คนมาแถวที่แบบนี้แต่ ขึ้นชื่อว่าผู้ชายก็ประมาทไม่ได้….เรื่อง การถูกแขกลวนลาม…เธอยังคงพอทนได้ในระดับหนึ่ง หากแขกคนนั้นมิใช่…คนที่เธอรังเกียจ อย่างจ่าสมหมาย…แน่นอน จ่าเป็นคนที่ผู้กองให้มาช่วยเธอ…แต่เค้าดูเหมือนว่าจะช่วยในอีกความหมาย หนึ่งเสียมากกว่า“มาแล้วเหรอ น้องหญิงคนสวย…” จ่าสมหมายที่เอยทักทายเมื่อเห็นนันทกาเดินเข้ามาหามันที่โต๊ะ…ซึ่งคนที่อยู่ ข้างๆของจ่าคือพี่ชาติผู้จัดการร้านนั้นเอง…“งั้นกูไปก่อนละ…” พี่ชาติที่เอยพร้อมกับเดินออกไปซึ่งตอนมองก็ใช้สายตาสั่งให้เธอบริการแขกคน ที่เธอไม่พึ่งประสงค์คนนี้ให้ดี….แน่นอนว่าดูจากสภาพแล้วจ่าสมก็เป็นคนที่ พี่ชาติสนิทพอควร….“จะรับอะไรละคะ…” นันทกาที่เอยถามอย่างจำใจต้องอ่อนหวาน…ขณะที่อีกฝ่ายนั้นเอยยิ้มกว้าง….ก่อน เอยตอบซึ่งคำตอบของมันก็ทำให้ใบหน้าของเธอนั้นแดงระเรือ…“ถ้า เครื่องดื่มละก็ตอนนี้พี่อยากดื่มน้ำหวานของน้องหญิงจังเลยนะ…จะให้พี่ ดื่มได้มัยละจ๊ะ..” ใบหน้าของนันทกาที่แดงระเรืออย่างเข้าใจความหมาย…ก่อนที่เธอจะเอยตอบ…”เข้า ใจแล้วคะ..”“อือ…อ๊า….อา…”นันทกาที่เอยครางอย่างเล็กอยู่ในลำคอร่าง ของเธอที่คุกเข่าบน เบาะหนังนุ่มโดยมีใบหน้าของชายวัย 38 ที่กำลังซุกไซอยู่ตรงระหว่างขาของเธอกำลังดื่มซดน้ำหวานออกจากช่องรักของ เธอ..เสียงครางของนันทกาที่เอยร้องดังขึ้นตามจังหวะแรงริมฝีปากที่ เข้ากดดูดขยี้ ร่องรักที่ปิดสนิท ถึงแม้แสงไฟจะไม่มีมากแต่นั้นก็ไม่เป็นอุปสรรค์เพราะเพียงแค่สัมผัส จ่าที่มากประสบการณ์ก็รู้ทันทีว่า ผู้หมวดสาวนั้นยังเวอรจิ้นอยู่แน่ นอน…ยิ่งทำใหเดวงตาของมันแฝงด้วยความต้องการที่หมายจะต้องเป็นคนขยี้ความ สาว ของหมวดสาวแสนสวยคนนี้ให้จงได้ ร่างของนันทกาที่ค่อยๆทรุดลงและเหนื่อยหอบเมื่อจ่าสมได้ดูดเลียจนทำให้เธอ นั้นถึงจุดหมายแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอนึกอยากจะมีอะไรกับมันขึ้นมา แม้แต่น้อย….ถึงมี อารมณ์แต่เธอนั้นก็ยังยับยั้งชั่งใจของตัวเองได้…แน่นอนว่าเรื่องการถูกเลีย เธอเองก็ถูกแขกคนอื่นๆทำเช่นกัน….“จ่า….” นันทกาเอยเรียกอย่างเหนื่อยหอบ ในใจของเธอก็ได้แต่เจ็บใจ..ที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้ ขณะที่อยู่ที่ร้านได้แต่ทนให้ตาจ่าที่เธอรังเกียจนี่ลวนลามเธอแต่โดยดี…“อะไรรึ…น้องหญิง..” จ่าสมหมายที่เอยด้วยรอยยิ้ม….“ชั้น ว่าการที่จ่ามา…ที่นี้บ่อยมันอาจจะทำให้คนอื่นผิดสังเกตได้นะ..” นันทกาเอยอย่างหาเหตุผลอ้างเพื่อไม่อยากให้อีกฝ่ายมา…แน่นอนว่าจ่าสมหมายรู้ ในความหมายของอีกฝ่าย เพราะงี้มันจึงแก้แค้นเธอโดยมาหาเศษหาเลยกับหล่อนทุกวัน จนทั้งร้านลือกันว่าจ่ากำลังพัวพันกับเด็กใหม่ซึ่งก็คือเธอนั้นเอง…“ไม่ มีใครสงสัยผมหรอก…หมวดเพราะผมได้บอกพี่ชาติไว้นานแล้ว ว่า…” จ่าที่เอยอย่างเว้นวรรคเพื่อต้องการให้หญิงสาวสนใจ…กับสิ่งที่มันจะพูดต่อ…“ว่า…” นันทกาที่เอยอย่างที่มันต้องการ ซึ่งมันก็ยิ้มก่อนกล่าวต่อ…“ว่า..น้อง คนใหม่นี่…อมควยให้ได้ถูกใจมาก…ชักติดใจแล้วสิ.” คำตอบของ จ่าสมที่ทำให้ นันทกาถึงกับบอกไม่ถูกทั้งโกรธและก็อาย…แน่นอนเรื่องที่ลือกันที่ร้านก็น่า มาจากแกนั้นแหละ…“ไหนๆ…ก็ไหนๆแล้ว..มาอมควยให้พี่จ่าหน่อยเร็ว..น้องหญิงคนสวย…เอ้ารวมกับค่าเลียหีของน้องเมื่อกี้ด้วยนะ”จ่า สมหมายพูดพร้อมกับยื่นธนบัตร 1 พันให้กับเธอ ก่อนที่มันจะงัด ท่อนเนื้อที่ทั้งยาวและใหญ่ออกมา..ซึ่งก็ทำให้นันทกาที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ดีก็ได้แต่มองหน้าอย่างไม่พอใจ…ซึ่งเธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนอกจากจะก้มลงไป ทำอย่างที่จ่าวัยเกือบ 40 ผู้แสนหื่นนั้นต้องการ….หญิงสาวที่ค่อยทำ รักให้มัน….ด้วยความคล่องแคล่ว…ไม่นานจ่าวัยเกือบ 40ก็ต้องคำราม…และปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นใส่ในปากของผู้หมวดสาวแสนสวย ซึ่งเธอก็ดูดน้ำคาวลงท้องจนหมด…“เยี่ยมจริงๆ…ผมชอบจริงๆนะเนี่ยเวลา ที่ผู้หมวดทำให้เนี่ยเด็ดกว่ากระหรี่บาง คนอีก…” คำชมของมันที่เอยอย่างหอบเล็กน้อยแต่สำหรับนันทกานั้นไม่ใช่คำชมเสียเลย….ใบ หน้าที่เงยมองอีกฝ่าย..“แล้ว 2-3 วันมานี่ไอ้นัท…มันมาที่ร้านรึยังละ?..” จ่าสมหมายที่เอยถามถึงเป้าหมายที่เธอจับตามอง..แน่นอนว่านันทกาก็ส่ายหน้า อย่างเล็กน้อย…ไอ้นัท นักค้ายาเสพติด ที่มีเครือข่ายค่อนข้างใหญ่คนนึง….ซึ่งทางตำรวจนั้นยังหาเบาะแสที่กบดานของ มันอย่างแน่ชัดไม่ได้ และต้องการตัวของมัน รวมถึงหลักฐาน…ที่โยงไปถึงนักฆ่ากลุ่มอื่นๆ….“ยังไม่เห็นแต่ไม่ต้อง ห่วงหรอก…ถ้าเจอชั้นจะเข้าไปตีสนิทอยู่แล้ว…” นันทกาเอยตอบ แน่นอนถ้าเจจอเะอจะลงมือทันทีเพื่อให้ภารกิจสุดอับอายนี่จบลง….“งั้น ผมจะแนะให้มัยละครับ ว่าจะเข้าหามันด้วยวิธีไหน…รับรองว่าไอ้นัทมันแล่นมาหาหมวดแน่..” จ่าสมหมายที่เอย ซึ่งแน่นอนว่า นันทกาก็สนใจอย่างเล็กน้อย…ก่อนจะเอยถาม…“จ่ามีวิธีอะไรงั้นเหรอ?..” หญิงสาวที่เอยถาม แต่คำตอบที่ได้คือสิ่งที่เธอผิดหวัง…“ ก็ไม่มีอะไรมาก…ไอ้นัทมันออกบ้าผู้หญิงและชอบออฟเด็กที่ร้านไปเล่นเพียงแค่ หมวด…” แน่นอนคำตอบที่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ก็ทำให้หญิงสาวผิดหวังและเอยขัดจังหวะที่มันพูดอย่างทันที…“พอแค่ นั้นแหละจ่า วิธีของจ่าชั้นจะเก็บไว้เป็นวิธีสุดท้าย..ชั้นยังไม่คิดที่จะใช้ความสาวของ ชั้นเพื่องานหรอกนะ” นันทกาเอยอย่างแข็งก้าวซึ่งเธอยังคงหยิ่งในศักศรีของลูกผู้หญิงที่เหลือน้อย ของเธอเอาไว้…คำพูดของนันทกาที่ทำให้จ่าที่นั่งฟังถึงกับขบขัน….และ เอยตอบเธอ…“ฮะๆ…ความ สาวของหมวดนะเหรอ?…ถ้าให้ผมมองผมว่าไม่น่าเหรอแล้วมัง…วันๆโดนแขก ควักล้วงเลีย แหกแบบนั้นนะ…ถึงหมวดจะยังไม่เสียตัวแต่จากมุมมองของผม ผมเห็นว่าหมวดไม่ต่างกับกระหรี่คนอื่นในร้านนี่เลยนะ…ไหนๆก็โดนขนาดนี้ยอมๆ สักครั้งไม่เสียหายหรอก อย่างน้อยๆภารกิจนี้จะได้จบเร็วๆไง…..”แน่ ละว่าคำพูดของมันก็ทำให้หญิงสาวมองหน้าและร้อยละ80 ที่เธอถูกลวนลามก็มันนั้นแหละ…และก็อย่างที่มันพูด..ใช่เธอเกือบจะไม่เหลือ อะไรแล้ว…เพราะไหนจะโดนคล่ำล้วง…โดนจูบ .แต่….นันทกาที่ครุ่นคิดซึ่งสิ่งสุดท้ายที่เหนี่ยวเธอไว้คือหน้าแฟนของเธอ… อย่างน้อยๆความสาวของเธอน่าจะเหลือไว้ให้เขาเถอะ….“ชั้นขอไปห้องน้ำ ก่อน…กลับมาจะให้คำตอบละกันนะจ่า…” นันทกาเอยอย่างครุ่นคิดพร้อมกับยืนและเดินไปห้องน้ำอย่างครุ่นคิด…ซึ่งในใจ ของเธอที่ตอนนี้ก็เริ่มแบ่งเป็น 2 ฝ่ายซะแล้ว…“เอก..หญิงควรจะทำไง ดีนะ..นี่หญิงต้องยอมเป็นกระหรี่เพื่องานเหรอ?…เอกจะ โกรธมัยนะ..” เธอเอยรำพึงคนเดียวในห้องน้ำ….นันทกาที่มองตัวเองในกระจกอย่างครุ่นคิด…ก่อน จะออกมาและกลับไปหาจ่าที่รออยู่..“ว่าไงละ..” เค้าเอยถามอย่างทวงคำตอบ…ซึ่งคำตอบของเธอก็ทำให้มันนั้นยิ้มเล็กๆ…“ตกลง..ชั้น จะทำตามแผนที่จ่าว่า….แต่จะให้ชั้นเริ่มที่ตรงไหนละ..” คำตอบบวกคำถามของนันทกาที่สร้างความพอใจให้อีกฝ่าย..จ่าสมหมายที่เอย ตอบอย่างทันที…“ อย่างแรกวันนี้หมวดก็ไปออฟกับผม..เพื่อทำให้ร้านเชื่อใจได้ไง…” คำตอบของมันก็ทำให้เธอตกใจอย่างเล็กน้อย…ก่อนที่มันจะอธิบายต่อ.. “..หมวดแค่เล่นละครนะ..ผมนะไม่ทำอะไรหมวดหรอก…ดื่มสิครับ..”จ่าสม หมายที่เอยต่อ ด้วยรอยยิ้มแต่ รอยยิ้มของมันไม่ได้ทำให้เธอวางใจเลยแม้แต่น้อย…พร้อมกับยื่นแก้วให้แก่ หล่อน ซึ่งเธอก็รับมาดื่มซึ่งเธอไม่ทันได้ระวังเลยว่าในของเหลวที่ดื่มนั้นมีฤทธิ์ ยาสลบอยู่…และแน่นอนว่าเมื่อเธอออกไปจากร้านพร้อมกับจ่าก็สร้าสง ความแปลกใจให้แก่คน ทั้งร้านที่รู้ว่าจ่ากำลังตื้อ เด็กใหม่…และก็ทำสำเร็จ…. ซึ่งชั้นก็เดินกับจ่าออกนอกร้าน แน่ละว่าชั้นไม่ได้สนใจเท่าไร เพราะไม่ได้ไปนอนกับแกจริงๆนี่…มันเป็นแค่การสร้างภาพเท่านั้น…เฮ้อ..เป็น การสร้างภาพเชิงลบที่สุดในชีวิตชั้นเลยนะเนี่ย…นันทกาที่นั่งอยู่ใน รถโทรมๆของจ่าครุ่นคิดอย่างเหนื่อยอ่อน…ซึ่งเธอก็หวัง ว่าให้ภารกิจสุดน่าอายนี่จบๆเร็วๆเถอะ…ซึ่งเธอยังไม่ทราบชะตากรรมในคืนนี้ ที่เธอจะเจอเลยแม้แต่น้อย…แน่นอน..ว่านันทกาที่ครุ่นคิดก็พล็อยหลับไปอย่าง ไม่มีสาเหตุ ท่ามกลางรอยยิ้มที่ฉีกออกของจ่าสมหมาย……………………………………………………………………………………“อือ…….อือ …..” เสียงครางของนันทกาที่ดังขึ้นพร้อมกับดวงตาของเธอที่ค่อยๆลืมก่อนเธอจะตกใจ กับภาพตรงหน้า จ่าสมหมายที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า กำลังคร่อมร่างของเธอเอาไว้….“จ่าจะ…ทำอะไรนะ…” นันทกาที่เอยถามอย่างตกใจอย่างตะกุกตะกัก…ขณะที่จ่าสมหมาย ที่คร่อมร่างของเธอก็ฉีกยิ้มและเอยตอบอย่างหยาบคาย…“ก็ กำลังจะเป็นผัวมึงนะสิ นังหญิง….” คำตอบที่ทำให้นัตย์ตาของเธอเบิกกว้างอย่างตกใจและเสียใจในเวลาเดียวกันที่ หลงกลให้กับ จ่าสมหมาย…ทั้งๆที่เธอรู้อยู่แก่ใจว่าเชื่อใจตานี่ไม่ค่อยได้แท้ๆ….“อย่า นะ…หยุดนะจ่าไม่งั้นชั้นจะ…แจ้ง…” หญิงสาวที่เอยพร้อมกับรวบรวมแรงเพื่อปัดป้องเพื่อรักษาความสาว แต่เนื่องจากแรงของเธมีไม่มาก ก็ถูกอีกฝ่าย รวบมือเอาไว้และกดลง แล้วก็ตบหน้าเธอ 1 ฉาด….“เออ….ถ้าเก่งจริงก็ไปแจ้งเลย…นังหญิง มึงนะสมยอมให้กูออฟเองอย่าลืมสิ…กูไม่ได้ข่มขืนนะเรียกว่าถอนทุนจำเอาไว้…” คำกล่าวที่หยาบคายของอีกฝ่าย ก็ทำให้เธอหันมามองอย่างเคียรแค้นและหยาดน้ำที่เออคลอ…“ไม่ต้องห่วง คืนนี้กูจะสอนมึงเองว่าการเป็นกระหรี่นะต้องทำไงบ้าง….” จ่าสมหมายเอยพร้อมกับก้มหน้าที่แสนเต็มไปด้วยหนวดเคราลงมาไล้เลียที่ใบหน้า ของเธอ….แน่นอนว่านันทกา ก็ได้แต่หลั่งน้ำตาอย่างเจ็บใจและมิสามารถขัดขืนได้เพราะเรี่ยวแรงของเธอยัง ไม่กลับคืนมาเพราะฤทธิ์ยา….“อ็าาา..อย่ากัดหัวนมชั้น…”เธอเอยร้อง เมื่อจ่าสมหมายปล่อยความป่าเถื่อน ใส่เะออย่างเต็มที่ริมฝีปากที่เข้างับห

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21