ดูทีวี

ผู้เขียน หัวข้อ: ควย เด็ก ไทย  (อ่าน 237 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ หนังโป๊ xxx

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 115125
  • Karma: +0/-1
    • ดูรายละเอียด
ควย เด็ก ไทย
« เมื่อ: ตุลาคม 09, 2012, 04:17:52 PM »
ควย เด็ก ไทย ประสบการเสียว20 ควย เด็ก ไทย ควย เด็ก ไทยในชีวิตของคนเรามีใครบ้างที่ไม่เคยทำผิดพลาด บางคนทำผิดเล็กน้อยๆและถูกจับได้ทำให้เขาได้สำนึกกลับตัวก่อนที่จะทำผิดครั้งใหญ่ แต่บางคนไม่โชคดีขนาดนั้น เพราะการเริ่มต้นทำผิดเล็กๆน้อยๆแล้วไม่ถูกจับทำให้ย่ามใจ ทำหนักขึ้นไปเรื่อยๆ จนในที่สุดเมื่อถูกจับได้ก็กลายเป็นความผิดครั้งใหญ่ ถูกคนประณามและสูญเสียอนาคต ดิฉันอยากจะหวังให้โลกนี้จะมีแต่คนที่ไม่เคยทำอะไรผิดพลาดเลย เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องมาเสียใจกับการกระทำของเราในภายหลัง… ดิฉันชื่อ ปรารถนา ชื่อเล่นว่ารุ้ง อาชีพของดิฉันคือนางแบบ ชื่อของดิฉันค่อนข้างโด่งดังพอตัวเลยล่ะในยุคนั้น เพราะรับงานทั้งเดินแบบ ถ่ายแบบลงหนังสือแฟชั่น เป็นพรีเซนเตอร์สินค้า และมีงานโฆษณาออกทีวีอีกสองชิ้น ในยุครุ่งเรืองนั้นดิฉันรับงานแทบไม่ไหว แฟนของดิฉัน ก็เป็นนายแบบเช่นกัน เขามีชื่อว่า ตั้มเราพบกันในงานเดินแบบแห่งหนึ่ง และปิ๊งกันในวันแรกที่ได้พบทีเดียว เขาจีบดิฉันติดในเวลาไม่นานเพราะดิฉันมีใจให้กับเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ตั้มมีเสน่ห์อย่างรุนแรง เขาไม่เพียงแค่หล่อเท่านั้น แต่ยังสุภาพ นุ่มนวลและเอาใจเก่ง เราไปซื้อคอนโดอยู่ด้วยกันทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน ดิฉันมีรายได้มากกกว่าตั้มอยู่พอสมควร เพราะมีงานเข้ามามากกว่า แต่ของตั้มเองๆจริงๆแล้วก็ไม่น้อย เพราะงานในสายของเราทำเงินได้มากเลยทีเดียว แต่เงินที่หามาได้ง่ายมันก็ถูกใช้ไปอย่างง่ายๆเช่นกัน เราสองคน ผ่อนทั้งคอนโด ผ่อนรถ แล้วยังมีรสนิยมหรู ซื้อของแพงๆเป็นว่าเล่น เสื้อผ้าเครื่องประดับทุกชิ้นของดิฉันก็ต้องเต็มที่ไม่ให้น้อยหน้าเพื่อนนางแบบด้วยกัน ซึ่งอีตอนที่มีรายได้ดีมันก็ไม่มีปัญหา แต่พอเศรษฐกิจตกเท่านั้นความทุกข์ก็เริ่มเข้ามาเยี่ยมเรา ช่วงเศรษฐกิจตกทำให้บริษัทต่างๆพากันตัดงบโฆษณา งานของเราน้อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด เงินที่เคยได้มาเยอะๆเริ่มขาดมือ รายได้เราตกฮวบฮาบแต่รายจ่ายเรายังคงเดิม พวกเราจมไม่ลง ยังคงใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือยไม่ผิดกับสมัยที่งานเยอะ ผลที่สุดก็ทำให้เราเริ่มเป็นหนี้เป็นสิน ทั้งจากบัตรเครดิตที่มีกันคนละหลายๆใบรูดกันไม่ยั้ง ไปจนถึงเงินกู้นอกระบบที่ตั้มไปยืมมาปลดหนี้บัตรเครดิตโดยยอมเสียดอกราคาแพง เมื่อไม่มีเงินพอที่จะใช้หนี้ทำต้องผัดผ่อนไปเรื่อยๆ จนเจ้าหนี้หลายๆรายเริ่มตามทวงไม่หยุดหย่อน วันละหลายๆครั้ง หนักๆเข้าพวกเจ้าหนี้ก็เริ่มมีการขู่และด่าด้วยคำที่หยาบคาย มีอยู่รายหนึ่งถึงกับบอกให้ดิฉันไปขายตัวใช้หนี้เลยทีเดียวซึ่งพอตั้มรู้เขาก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที ในที่สุดตั้มก็ตัดสินใจทำบางอย่างที่ทำให้เราทั้งคู่ต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ตั้มเริ่มค้ายาเสพติดโดยติดต่อรับยามาจากฮ่องกง ลูกค้าเริ่มต้นของพวกเราเป็นเพื่อนนายแบบและนางแบบด้วยกัน ต่อมาก็เริ่มกระจายไปสู่ดาราและพวกเพื่อนๆของพวกเขา การค้ายาทำรายได้มหาศาลมากกว่าที่ดิฉันเคยได้ตอนเป็นนางแบบเสียอีก การหาเงินมาได้อย่างจำนวนมากคล่องมือ ทำให้เราเริ่มได้ใจ จากที่ขายกันในหมู่เพื่อนฝูงก็เริ่มขายให้กับคนแปลกหน้า ในที่สุดก็มีลูกค้าใหม่ๆเต็มไปหมด เงินไหลมาเทมามากขึ้นโดยที่เราไม่เฉลียวใจเลยซักนิดว่าหายนะกำลังมาเยือนเราในไม่ช้าในที่สุด วันที่เกิดเรื่องก็มาถึง สายของตำรวจปลอมตัวมาซื้อยากับเรา เขามาแบบแนบเนียนโดยที่เราไม่เอะใจเลยซักนิด เขาซื้อครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เราเคยขายมา เงินตอบแทนมันมากจนทำให้เรายอมเสี่ยงทั้งๆที่ปกติเราจะไม่ขายให้กับคนแปลกหน้าด้วยล็อทใหญ่ขนาดนี้ ผลที่สุดเราถูกจับพร้อมของกลางในรถ โดยที่ดิฉันเป็นคนมอบยาให้กับเขาด้วยมือของดิฉันเอง เราสองคนหน้าซีด คอตกเมื่อเขาแสดงตัวออกจับกุม... นั่นเป็นวันแรกที่อิสรภาพโบยบินไปจากเรา ...และมันไม่เคยกลับมาอีกเลย! ตำรวจเปิดแถลงข่าว พร้อมทั้งมีนักข่าวให้ความสนใจพากันเฮเข้ามามากเป็นประวัติการณ์ แม้ว่างานของดิฉันจะลดน้อยลง แต่ชื่อเสียงของดิฉันยังโด่งดังมากพอที่จะเรียกร้องความสนใจจากนักข่าวที่หวังเล่นข่าวนี้กันอย่างเต็มที่ แสงแฟลชจากกล่องถ่ายรูปวูบวาบไปหมดจนดิฉันแสบตา จนถึงตอนนี้ดิฉันยังแปลกใจว่าทำไมคนที่ทำอะไรผิดพลาดเพียงครั้งเดียวต้องโดนทำร้ายจิตใจกันมากมายถึงขนาดนี้ เราทำผิดก็จับเราไปลงโทษตามกฎหมายซิ ทำไมต้องจับพวกเรามาประจานอย่างอัปยศเช่นนี้ด้วย ถึงจะเป็นผู้ต้องหาแต่อย่างน้อยเราควรจะมีสิทธิอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ในฐานะของความเป็นมนุษย์คนหนึ่งไม่ใช่หรือ พวกนักข่าวยิงคำถามเข้าใส่อยู่ตลอดเวลาซึ่งดิฉันไม่ได้ตอบซักคำ คงมีแต่ตั้มเท่านั้นที่ยังใจเย็นและตอบคำถามอย่างสุภาพเหมือนที่เขาเคยเป็น ดิฉันจำได้ว่ามีเพียงคำถามเดียวเท่านั้นที่ดิฉันตอบ เป็นคำถามที่ทำให้ดิฉันเลือดขึ้นหน้าและมันยังดังก้องอยู่ในหูจนถึงทุกวันนี้ “พี่รุ้ง คิดว่าจะไปเดินแบบในคุกมั๊ยคะ” ดิฉันเงยหน้าขึ้นมองคนพูด เธออยู่ในชุดนักศึกษาอายุคงจะอ่อนกว่าดิฉันประมาณสองสามปี คงจะเป็นนักข่าวฝึกหัด หน้าตาของเธอจัดว่าสวยเลยทีเดียว แต่คำถามของเธอส่อให้เห็นถึงการเสียดสีและเย้ยหยัน แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสะใจ “อยากรู้ก็ตามไปอยู่ซิ” ดิฉันตอบเสียงกระชาก พวกนักข่าวเฮกันลั่น ในขณะที่นังเด็กนั่นยิ้มอย่างพอใจที่ยั่วโมโหดิฉันสำเร็จ ตั้มหันมามองดิฉันอย่างเศร้าๆ ในขณะที่ดิฉันใจหายวูบ ดิฉันไม่เคยเห็นแววตาที่สิ้นหวังอย่างนี้จากตั้มมาก่อน แม้กระทั่งในช่วงที่เราเป็นหนี้มากมายแววตาของตั้มก็ไม่เศร้าขนาดนี้ มันเป็นคงจะเป็นแววตาของผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมจำนนต่อสถานการณ์ที่ไม่สามารถปกป้องคนรักไว้ได้ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้คุณรุ้งจะทำอย่างนี้มั๊ยครับ” คำถามสุดท้ายมาจากนักข่าวที่ดูมีอายุมากที่สุดในที่นั้น เขาเป็นคนเดียวที่ดิฉันสังเกตเห็นความเห็นใจ และสงสารเจือปนอยู่ในน้ำเสียง มันทำให้ดิฉันรู้สึกว่ามีน้ำตาเอ่อคลอจนแทบจะล้นออกจากเบ้า ดิฉันไม่ได้ตอบคำถามนั้น หากแต่นึกในใจอย่างไม่ลังเลว่า’ทำแน่นอน’ ดิฉันยอมรับว่าดิฉันรักตั้มมาก เวลาที่อยู่กับเขาสติปัญญาของดิฉันจะโบยนออกไป เหลือแต่ร่างกายกับหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรักในขณะที่สมองกลวงว่างเปล่าจนพร้อมที่จะทำให้เขาได้ทุกอย่างโดยไม่ต้องการเหตุผล แต่หากเอาคำถามมาถามดิฉันในเวลานี้ ดิฉันจะตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่าดิฉันจะไม่ทำแน่นอน และจะห้ามไม่ให้ตั้มทำด้วย จนถึงตอนนี้ดิฉันยังเชื่อว่า ถ้าดิฉันห้ามไม่ให้เขาทำเขาต้องเชื่อฟังดิฉันแน่นอน เพราะความรักที่ตั้มมีให้ต่อดิฉันไม่น้อยไปกว่าที่ดิฉันมีให้กับเขา ดิฉันช่างอ่อนแอและไร้เดียงสาในเวลานั้น ความรักทำให้ดิฉันงี่เง่าและปล่อยให้มันย้อนกลับทำร้ายพวกเรา อนาคตสวยหรูที่ราทั้งคู่ฝันไว้ต้องดับสูญไปพร้อมกับความผิดพลาดเพียงครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต ....... เราสองคนถูกส่งตัวขึ้นศาล หลักฐานที่ชัดเจนทำให้พวกเรายอมสารภาพอย่างสิ้นเชิง ตั้มพยายามแสดงความเป็นลูกผู้ชายโดยยอมรับผิดทั้งหมด และพยายามอธิบายว่าดิฉันเพียงแต่ถูกเขาหลอกใช้เท่านั้น แต่หลักฐานทั้งหมดบ่งชี้ว่าดิฉันมีส่วนรู้เห็นด้วยอย่างชัดเจน ตั้มถูกศาลตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ส่วนดิฉันโดนเข้าไปสิบห้าปี หลังฟังคำตัดสินดิฉันสติแตก กรีดร้องและอาละวาด เจ้าหน้าที่สองคนเข้ามาจับดิฉันไว้ ดิฉันต่อสู้เหมือนหมาจนตรอกแต่ก็ถูกร่างกำยำสยบไว้อย่างง่ายดายและถูกปล้ำลงไปกองอยู่กับพื้น พวกเขาคร่อมตัวดิฉันไว้ แล้วดิฉันก็ถูกพวกเขาจับเอามือไขว้หลังแล้วคล้องกุญแจ ดิฉันกรีดร้องอย่างเจ็บปวดและตกใจ กุญแจรัดกินเอาเนื้อที่ข้อมือ ดิฉันจึงล้มลงบนพื้นเหมือนลูกไก่ที่หมดฤทธิ์ ดิฉันเห็นตั้มมองดิฉันอย่างตกใจ เขาถูกเจ้าหน้าที่อีกสองคนจับตัวไว้ในขณะที่พยายามดิ้นรนเพื้อเข้ามาหาดิฉัน มันทำให้อารมณ์ดิฉันเดือดพล่านขึ้นมาอีก ดิฉันกรีดร้องด่าคำหยาบคายทุกคำที่ดิฉันรู้จัก และเริ่มเตะสะบัดเจ้าหน้าที่สองคนที่พยายามยึดตัวดิฉัน พวกเขาจึงจับขาเขี่ยรองเท้าทิ้ง เอาสายหนังหนักๆรัดรอบเข่า มัดจนเหมือนกับหมูที่กำลังจะเอาไปโรงฆ่าสัตว์ แล้วเอาเทปกาวปิดปากไว้ ทำให้ดิฉันเงียบไป เหงื่อหยดลงมาที่นัยน์ตาและแผดเผาเหมือนน้ำร้อนลวก ดิฉันถูกหิ้วออกไปจากศาลโดยเจ้าหน้าที่ทั้งสองคนไปที่รถตู้ขนนักโทษที่จอดอยู่เบื้องหน้า ระหว่างทางเต็มไปด้วยนักข่าวและคนทั่วไปที่ยืนดูเหมือนเห็นตัวประหลาด บางคนหัวเราะเยาะออกมาดังๆ ข้างในรถตู้ว่างเปล่า พวกเขาวางดิฉันให้นอนหมดแรงอยู่ที่พื้น โดยมีผู้คุมคนหนึ่งขึ้นตามมา เขาปิดประตูล็อคกุญแจ ซึ่งทำให้ข้างในมืดไปทันที จากนั้นดิฉันก็ได้ยินเสียงครางกระหึ่มของเครื่องยนต์ ขณะที่รถตู้เริ่มเคลื่อนที่ กระแทกให้ดิฉันโคลงเคลงอย่างรุนแรง ตั้งแต่เกิดมาดิฉันยังไม่เคยอยู่ในสภาพที่น่าทุเรศอย่างนี้เลย ดิฉันเหลือบตาไปมองผู้คุม ก็เห็นเขาจ้องมองมาที่ร่างของดิฉัน แสงสลัวที่รอดผ่านซี่กรงเข้ามายังทำให้สังเกตได้เห็นว่ามุมปากของเขามีรอยยิ้ม ซึ่งเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ในใจ แต่ดิฉันในตอนนั้นหมดสภาพ สมองแทบจะว่างเปล่าไปหมด ภาพสุดท้ายที่เหลืออยู่ในความคิดคือภาพของตั้มที่สะบัดดิ้นรนพยายามจะเข้ามาหาดิฉัน ซึ่งยังฝังแน่นอยู่ในความทรงจำมาจนถึงทุกวันนี้ ....... นรกเข้ามาเยือนดิฉันเร็วกว่าที่คิด การจราจรในเมืองหลวงติดขัดเหมือนเช่นทุกวัน หากแต่วันนี้เป็นวันที่ดิฉันทรมานมากที่สุด เป็นครั้งแรกที่ดิฉันอยู่ในรถที่ไม่มีแอร์ อากาศมันร้อนจนดิฉันรู้สึกเหงื่อออกโทรมไปทั้งตัว ข้อสำคัญดิฉันเริ่มรู้สึกปวดท้อง ในขณะที่รถก็ดูจะแล่นไปอย่างเชื่องช้าแถมบางทียังหยุดนิ่งเป็นเวลานานๆ ดิฉันเริ่มทนไม่ไหว เริ่มสะบัดดิ้นรนพยายามทำสัญญานให้ผู้คุมเอากระดาษกาวที่ปิดปากดิฉันออก ในที่สุดเขาก็เข้าใจ เขาถามว่า ถ้าปลดออกดิฉันจะไม่โวยวายแบบตอนที่อยู่ในศาลใช่ไหม ดิฉันรีบพยักหน้า เขาจึงยอมดึงกระดาษกาวออกจากปาก ทันทีที่ปากเป็นอิสระดิฉันรีบบอกว่าดิฉันปวดท้องเบา ช่วยหยุดรถให้ดิฉันเข้าห้องน้ำได้มั๊ย เขาบอกว่าไม่มีกฎที่จะปล่อยนักโทษให้เข้าห้องน้ำระหว่างทาง ดิฉันพยายามอ้อนวอนเขา แต่เขาก็ยืนกรานไม่ยอมท่าเดียว จนเขารำคาญจึงบอกว่า ถ้าดิฉันทนไม่ไหวก็ปล่อยออกมาได้เลยไม่ต้องอาย ยังไงก็ไม่มีคนข้างนอกเห็นอยู่แล้วเพราะอยู่กันสองคน และยังไงเมื่อไปถึงดิฉันก็ต้องเปลี่ยนเป็นชุดนักโทษอยู่ดี ดิฉันจึงเงียบพยายามอดกลั้นไว้อย่างสุดความสามารถ รถถูกปิดทึบทำให้อากาศมันร้อนขึ้นเรื่อยๆ และรถก็ดูจะเคลื่อนที่ช้าลงไปทุกที ในที่สุดดิฉันก็ทนไม่ไหว ดิฉันหลับตาร้องไห้ย่างอดสูใจในขณะที่น้ำไหลลงมาตามซอกขา มันไหลรินเปรอะรดไปตามกระโปรง และนองเต็มพิ้นไปหมด บรรยากาศในรถตู้ตอนนั้นไม่ผิดอะไรไปกับนรกเคลื่อนที่ รอบๆตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและกลิ่นเหม็นของปัสสาวะ ดิฉันฉี่ราดกางเกง ร่างกายสกปรกมอมแมม รู้สึกถึงอาเจียนที่กำลังล้นขึ้นมาและน้ำขมๆที่อยู่ในปาก ช่วยตัวเองไม่ได้ กลัวจนลนลาน ว้าเหว่ ในที่สุดก็คิดถึงตั้ม ดิฉันต้องการความห่วงใยและปลอบโยนจากเขา น้ำตาไหลพรากออกมา สงสารตัวเองอย่างที่สุด ...... เมื่อถึงคุก พวกเขาก็พาดิฉันลงจากรถเข้าไปยังห้องควบคุมตัว ถึงแม้ดิฉันจะดิ้นรนเตะถีบแค่ไหน แต่เจ้าหน้าที่ก็ยังจัดการถอดกุญแจมือออก แล้วจับดิฉันมัดเข้ากับเก้าอี้ไม่ไม่มีพนักที่ยึดติดอยู่กับพื้นได้ พวกเขาใช้เชือกรัดแน่นอยู่ที่หน้าอกและบนตัก เข่าของดิฉันถูกมัดตัดอยู่กับขาเก้าอี้ น้าลายของดิฉันเหนียวและขมไปหมด ดิฉันพยายามเอี้ยวตัวไปข้างหลังและก้มลงเช็ดปาก แต่ไม่สำเร็จ จึงได้แต่ถ่มมันลงไปบนพื้น หลังจากเจ้าหน้าที่ไปแล้ว ดิฉันมองไปรอบๆห้อง ก็เห็นมีผู้ชายหัวล้านอีกคนหนึ่งถูกมัดติดกับเก้าอี้ในสภาพเดียวกับดิฉัน กลิ่นตัวของดิฉันเหม็นจนน่าทุเรศ อาการคลื่นเหียนทำให้เหงื่อเย็นไปหมด เศษอาหารล้นออกมาจากกระเพาะ ทั้งขมทั้งเหม็น ดิฉันไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาจึงปล่อยดิฉันทิ้งไว้เป็นเวลานานแทนที่จะทำอะไรให้เสร็จสิ้น ความเครียดและความกดดันที่ได้รับอย่างที่ไม่เคยเจอทำให้ดิฉันสติแตกอีกครั้ง “ไอ้สัตว์” ดิฉันร้องตะโกนด่า ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าด่าใคร “ไอ้สัตว์วิกลจริต ถ้ากูออกไปได้ กูฆ่ามึงแน่” ประตูเปิดผลัวะออก เจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งเข้ามาในห้อง แล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าเปียกๆดีดใส่ดิฉันอย่างโกรธจัด ดิฉันรู้สึกว่าหัวถูกดีดจนแอ่นไปข้างหลัง ในขณะที่มันฟาดเข้าถูกใบหน้าดิฉันอย่างจังริมผ้าเช็ดหน้าจี้ใส่หน้าดิฉันเหมือนถูกเตารีดร้อนๆนาบ เลือดสดๆพรั่งพรูออกจากจมูก ปวดยังกับหัวจะแตกเป็นเสี่ยงๆ “ไอ้สัตว์” ดิฉันด่าใส่ ถ่มเลือดออกจากปาก เขาหมุนผ้าเช็ดหน้าทำท่าขู่อีกครั้ง “เพิ่งเข้ามาก็ซ่านะมึง ถ้ามึงแหกปากอีก กูจะดีดไอ้หัวระยำของมึง” ดิฉันเงียบเมื่อเห็นท่าทางของเขาเอาจริง สักพักเมื่อเขาเห็นดิฉันยอมสยบ จึงเดินออกไปจากห้อง กุญแจประตูถูกลั่นอย่างหนักๆเข้าที่เดิม มันขังเราสองคนไว้ในความเงียบสงัด ผู้ชายหัวล้านคนนั้นกระซิบถามดิฉันว่า “คุณบาดเจ็บหรือเปล่า” ดิฉันสั่นหัว “วันนี้แย่จัง ไม่ดีเลยที่ทำร้ายผู้หญิงสวยๆอย่างนี้ ผมไม่เคยทำร้ายผู้หญิงสวยๆอย่างนี้เลย ผมชอบผู้หญิงสวยๆ” แม้จะหัวเล้านแต่เขาเป็นคนที่หน้าตาดีถึงจะอยู่ในสภาพอิดโรยจากการถูกมัดก็ตาม สภาพของเขาทำให้ดิฉันนึกขึ้นได้ว่าหน้าตาของดิฉันจะดูเป็นยังไง ผมของดิฉันเปียกและอับไปด้วยเหงื่อ ห้อยลงมาเหมือนเชือกที่ปวกเปียก เลือดและเศษอาหารแห้งกรังอยู่ตามหน้าและสื้อผ้า จมูกของดิฉันบวมเป่งและเต็มไปด้วยเลือด ดิฉันรู้สึกว่ามันไหลหยดลงไปในลำคอ ขณะนั้นเพิ่งจะรู้สึกว่ากำลังนั่งแช่อยู่กับฉี่ของตัวเอง ตอนที่ดิฉันถูกจับมัดกับเก้าอี้ กระโปรงของดิฉันถลกขึ้นมา เข่าถูกมัดติดกับสองขาหน้าของเก้าอี้ ดิฉันจึงนั่งโป๊และโชว์ขาอ่อนอยู่ พอรู้ว่าเขาพยายามจะจ้องเข้าไปในกระโปรงของดิฉัน ดิฉันจึงหนีบเข่าเข้าชิดกัน “ไอ้อัปรีย์ลามก” ดิฉันตะโกนด่าเขา แต่เขาก็ยังชำเลืองอยู่ แต่ขยับตัวอย่างอึดอัดบนเก้าอี้ มีทีท่าว่ากระหายเกิดอารมณ์ทางเพศ ดิฉันถูกขังให้จมอยู่ในความกลัว ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาจึงทำกับดิฉันอย่างนี้ ดิฉันเหนื่อยเหลือเกิน คิดถึงตั้มเหลือเกิน ดิฉันพยายามรวบรวมกำลังใจบอกตัวเอง “เธอจะต้องแกร่งนะรุ้ง ไม่ว่าเธอจะต้องเจอกับอะไร ต้องเอาชนะมัน ต้องผ่านมันไปให้ได้” ดิฉันเชิดหัวขึ้น นั่งตัวตรงและแข็งเกร็งอยู่ในเก้าอี้ จิตใจมั่นคงสงบขึ้น ชายคนนั้นหลับไปแล้ว ดิฉันสูดหายใจลึกๆ ด้วยความเจ็บปวด และอีกไม่นานก็หลับตามเขาไป&............แหล่มเลย........... หีสาวด็อกเตอร์รูปเชอรี่ สามโคกเปลื่อย ชุดพยาบาลคลิปนักศึกษาไทยเย็ดกันเรื่องเล่าเสียว หล่อโดนว่าวแตกเว็บแอบถ่ายนึกษาการ์ตูนโป๊หนังสือโป๊ไทยหลังจากทำงานเป็นลูกจ้างคนอื่นอยู่สิบกว่าปี เห็นอะไรผ่านอะไรมาเยอะกับชีวิตลูกจ้าง  ไต่เต้าตั้งแต่พนักงานธรรมดา จนเป็นผู้จัดการฝ่าย มันเลยทำให้ผมรู้สึกเบื่อๆ และอิ่มตัวอย่างบอกไม่ถูก  และแล้วผมได้ตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตด้วยการนำเอาที่ดินผืนเล็กๆ เนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ ที่คุณแม่ให้ไว้มาทำโครงการหอพัก  ที่ดินผืนนี้ตั้งอยู่แถวคลองประปา ซึ่งผมคิดดูแล้วว่ามันใกล้กับมหาวิทยาลัยถึงสองแห่ง คือ ธุรกิจบัณฑิตกับเกษตรศาสตร์  นอกจากนี้ยังใกล้โรงพยาบาล และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค  อีกทั้งในอนาคตยังจะมีศูนย์ราชการมาเปิดอีก ผมน่าจะหาลูกค้าได้ไม่ยาก ผมจึงทำเรื่องขอกู้เงินธนาคารเข้าไป  ด้วยจุดแข็งเรื่องทำเล, มูลค่าที่ดิน และที่สำคัญคือตัวโครงการที่ผมนำเสนอในรูปแบบหอพักหญิงล้วน มีความปลอดภัยเป็นเลิศสำหรับสาวๆ ทุกท่านที่มาพัก  ในหอพักแห่งนี้จะไม่มีผู้ชายอยู่เลย แม้แต่ยามก็ยังเป็นผู้หญิง แต่ใช้ระบบรักษาความปลอดภัยชั้นหนึ่ง  ผมวางโพสิชั่นของหอพักไว้ในระดับกลางถึงสูง ใช้วัสดุคุณภาพดี ออกแบบดีไซน์อย่างสวยงาม  ราคาที่พักจึงค่อนข้างสูงกว่าหอพักชาวบ้านทั่วไปแถวนี้  แล้วธนาคารก็อนุมัติเงินกู้ให้ไม่ยาก  อาคารหอพักทรงทันสมัย 8 ชั้น 48 ห้องพักของผมก็สร้างเสร็จภายใน 7 เดือน  ชั้นล่างผมทำเป็นสำนักงาน, ร้านค้า, ร้านอาหาร และฟิตเนสเซ็นเตอร์ พร้อมสวนและบ่อน้ำขนาดใหญ่ มีลู่จ๊อกกิ้งรอบบ่อน้ำ  ห้องพักทั้งหมดจะอยู่ในชั้น 2-7 ชั้นละ 8 ห้อง รวมทั้งหมดก็ 48 ห้อง  ส่วนชั้น 8 ผมทำเป็น penthouse ส่วนตัว มีลิฟต์ขึ้นตรงเพียงตัวเดียว  ก่อนการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ผมทำพรีเซลด้วยการไปแจกใบปลิวตามมหาวิทยาลัย, โรงพยาบาล และสถานที่ราชการแถวนั้น  แล้วผลตอบรับมันก็ไม่ได้เกินความคาดหมายนัก เพียงไม่ถึงสองสัปดาห์ ห้องพักก็ถูกจองไปทั้งหมด 100%  ลูกค้าทุกห้องผมเป็นคนสกรีนเองทั้งหมด . ส่วนใหญ่จะเป็น นักศึกษา เสียประมาณ 60% ที่เหลือก็มีทั้งพนักงานบริษัททั่วไป, คุณหมอ, อาจารย์มหาวิทยาลัย, คุณครูโรงเรียนมัธยม และพนักงานธนาคาร  เมื่อนั่งดูโปรไฟล์หลังจากได้เจรจาติดต่อพูดคุยกับลูกค้าทุกคนแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก รอวันเปิดให้บริการจริงแทบไม่ไหว  เพราะสิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ ในทุกห้องผมติดตั้งกล้องคุณภาพสูงไว้ถึงห้องละ 6 ตัว  หลังจากเปิดบริการแล้ว มันทำให้ชีวิตผมมีความสุขมากๆ   หลังจากเปิดไปได้แค่ 3 เดือน ลูกค้ารายแรกก็มาเติมเต็มความฝันของผมจนได้ หลังจากได้แค่นั่งดูอะไรๆมา 3 เดือนเต็มๆ  ประมาณ 5 โมงเย็นของวันหนึ่ง โทรศัพท์ที่โต๊ะผมก็ดังขึ้น โชว์เบอร์ว่าห้อง 42 โทรมา  "ฮัลโหล เรียนสายคุณน้าพิพัฒน์ค่ะ" เสียงหวานๆ ใสๆ แต่เจือด้วยความกังวลเล็กๆ ดังมาตามสาย  "ครับ พูดอยู่ครับ"  "เอ่อ นี่จากน้ำหวานห้อง 42 นะคะ คือหนูอยากจะรบกวนขอยืมเงินประกันค่าห้องแล้วก็ยืดเวลาจ่ายค่าห้องไปสักหน่อยจะได้มั๊ยคะ"  "อืมมม มีปัญหาอะไรล่ะเรา" เธอไม่รู้ว่าผมรู้ว่าใครโทรมา  "คือพอดีที่บ้านหมุนเงินไม่ทันนิดหน่อยนะค่ะ คุณแม่เลยไม่ได้ส่งเงินมาให้ แล้วหนูก็ต้องลงทะเบียนเทอมสองน่ะค่ะ"  "โอ้โห ทั้งขอยืมเงินประกัน แล้วยังขอไม่จ่ายค่าห้องอีก  อืมมม ทำไงดี  ลงมาคุยกับน้าที่ออฟฟฟิศได้มั๊ย"  "ค่ะ ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูลงไปเลยนะคะ"  แล้วสวรรค์ก็ประทานของขวัญมาให้ผมอย่างเกินคาด  น้ำหวาน หรือชื่อจริงว่า วิภาดา เป็นหนึ่งในลูกค้าลำดับต้นๆ ที่ผมหมายปองมากที่สุด ผมแอบดูกล้องจากห้องเธอบ่อยมากๆ  เธออายุเพิ่งจะ 18 ปี กำลังเรียนอยู่ปี 2 คณะเศรษฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเอกชนใกล้ๆ นี้เอง  น้ำหวานเป็นคนจากลำปาง ผิวขาวรูปร่างสูงโปร่ง ไม่อ้วน ไม่ผอม เอวคอด สะโพกผาย นมกลมกลึงขนาดพอดีตัว  ผมม้่นใจว่าเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ เพราะดูจากลีลาท่าทางที่เธอช่วยตัวเองในห้องผ่านกล้องวงจรปิดแล้ว ยังใสซื่อไร้เดียงสาอยู่มา  นอกจากนี้ผมยังชอบแอบมองเวลาเธอใส่กางเกงขาสั้นแต่ยังใส่เสื้อนักศึกษาเข้ารูปลงมาซื้อของที่มินิมาร์ท มันได้อารมณ์ดีพิลึก  "สวัสดีค่ะน้าพิพัฒน์" เธอยกมือไหว้ผมอย่างนอบน้อม น้ำหวานมาในชุดนักศึกษาเสื้อและกระโปรงเข้ารูป ผมแอบมองเธอด้วยความชื่นชม  "หวัดดีจ้ะ ว่าไงล่ะเรา"  "ก้ออย่างที่คุยในโทรศัพท์น่ะค่ะ หนูเดือดร้อนจริงๆ ถ้าไม่ได้ลงทะเบียนมันก็จะ" เธอพูดก้มหน้าไม่ยอมสบตาผม พลางถอนหายใจเล็กๆ  "ผลการเรียนเป็นยังไงมั่งล่ะ เกรดพอไปได้มั๊ย"  "หนูตั้งใจเรียนนะคะน้า เกรดเฉลี่ยตอนนี้ก็ 3.67 อยู่ค่ะ"  "อืมมม เกรดดีมากเลยนะ แสดงว่าตั้งใจเรียนจริงๆ" ผมพูดพร้อมหัวเราะแหย่กระเซ้า เพื่อลดความเครียดของเธอ  "นะคะน้าพิพัฒน์ ให้หนูยืมค่าประกันหอก่อนนะคะ แล้วก็ขอยังไม่จ่ายค่าหอ หนูอยากเรียนต่อจริงๆ"  "เรียกน้ากอล์ฟก็ได้ครับ"  "ค่ะ น้ากอล์ฟจะให้หนูช่วยงานอะไรอะไรยังไงบอกมาได้เลยนะคะ หนูยินดีทำทุกอย่าง"  "แน่ใจ"  "ค่ะ แน่ใจ"  "ล้างห้องน้ำได้ไหม"  "ได้ค่ะ"  "เฝ้ายามได้มั๊ย"  "ได้ค่ะ"  "ฮ่าๆๆ ใจถึงดีนะเรา แต่น้าไม่ใจร้ายให้ไปทำอะไรแบบนั้นหรอก"  "แล้วน้ากอล์ฟจะให้หนูทำอะไรคะ"  "แน่ใจนะว่าทำได้ทุกอย่าง"  "ค่ะ มั่นใจ"  "อืมมม . ห้ามบอกใครนะ . น้ำหวานทำแบบนี้ให้น้าได้ไหม" ผมตัดสินใจส่งรูปนักศึกษาสาวกำลังทำออรัลเซ็กส์ให้เธอดู  เธออึ้งไปชั่วขณะ แล้วก็กลับมามองสบตาผมอย่างท้าทาย  "จะให้ทำตอนนี้เลยมั๊ยคะ" น้ำหวานตอบเสียงแข็งๆ ทำหน้าขยะแขยง  "น้าไม่ได้บังคับนะ ถ้าไม่เต็มใจก็ไม่ต้องทำ"  แล้วน้ำหวานก็ทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด เธอขยับตัวไปมาจนเก้าอี้โคลงเคลง สองตาจ้องผมเขม็ง แล้วสุดท้ายเธอกำผ้าลูกไม้สีดำๆ ลื่นๆ ยื่นมาให้ผม  "หวานจะทำค่ะ นี่ถือเป็นค่ามัดจำของหนู  แล้วน้ากอล์ฟจะทำให้หวานมั่นใจได้ยังไงว่าน้าจะไม่เบี้ยวหนู"  ผมรับของที่หวานยื่นมาให้ พระเจ้า!!! มันเป็นกางเกงในที่เธอใส่อยู่ ณ ขณะนี้ !!!  ผมส่งยิ้มให้เธอ พลางเปิดลิ้นชักหยิบเงินสดออกมานับต่อหน้าเธอ มันเป็นแบ๊งค์พันจำนวนทั้งหมด 50 ใบ   เกินพอกับค่ามัดจำหอเดือนละ 12,000 บาท จำนวน 3 เดือน   "งั้นนี่ถือเป็นค่ามัดจำของน้าละกัน พอมั๊ยจ๊ะ คนดีของน้า" ผมยื่นปึกเงินให้น้ำหวาน  "กินข้าวกินปลาให้เรียบร้อย เดี๋ยวคืนนี้อาบน้ำเสร็จน้าจะลงไปหาน้ำหวานที่ห้องนะ  อ้อ  ใส่ชุดนักศึกษาไว้นะจ๊ะ" ผมกำชับพลางยกกางเกงในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วของเธอขึ้นมาสูดดมด้วยความชื่นใจ  วันนั้นผมรีบปิดออฟฟิศแต่วัน กดลิฟต์ตรงดิ่งขึ้นไปยังห้องเพ้นท์เฮ้าส์ส่วนตัวที่ชั้น 8  ผมกดเลือกไปที่กล้องเบอร์ 42 เห็นน้ำหวานกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ ในถือปึกเงินที่ผมให้ สักพักเธอก็วางสาย ทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนอย่างหมดเรี่ยวแรง  ส่วนผมเองนั้น ไม่อาจกลั้นความงุ่นง่านไว้ได้แล้ว ผมเอากางเกงในของน้ำหวานมาสูดดมอย่างคลั่งไคล้ พร้อมกับชักว่าวช่วยตัวเองจนเสร็จไป 3 รอบ  ลึกๆ แล้วผมกลัวจะเสียฟอร์มหน้าแตกหลั่งเร็วกับเด็กสาววัย 18   เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมมองดูภาพในจอเห็นน้ำหวานอาบน้ำเสร็จ และกำลังใส่ชุดนักศึกษาตามสัญญา  ผมแทบจะอดใจไม่ไหวแล้ว  นาฬิกาบอกเวลา 4 ทุ่ม ผมเช็คภาพบนจอแล้ว ลูกค้าห้อง 41, 43 และ 44 กลับมาและขลุกตัวอยู่ในห้องเรียบร้อย ไม่มีท่าทีจะออกไปไหน  ผมรีบกดลิฟต์ส่วนตัว ลงไปยังชั้น 4 ลิฟต์จอดอย่างนุ่มนวล ประตูเปิดอย่างเงียบเชียบ  ผมเลี้ยวซ้ายไปยังห้อง 42 ทันที สอดคีย์การ์ดแล้วแทรกตัวเข้าประตูไปรวดเร็ว  "น้ากอล์ฟ"  "จ้ะ น้ามาตามสัญญาแล้ว"  "น้ามีคีย์การ์ดห้องหวาน" น้ำหวานถามงงๆ  "มีสิจ๊ะ ก็น้าเป็นเจ้าของตึกนี่" ผมตอบพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้  เมื่ออยู่กันสองต่อสอง ผมจึงจ้องมองเชยชมน้ำหวานเสียเต็มตา  ผมนั่งลงบนเก้าอี้ ดึงมือน้ำหวานให้มายืนตรงหน้า   น้ำหวานไม่ยอมสบตาผม จนผมต้องเอามือช้อนคางเธอให้หันหน้ามามองผม  "หวานไม่เคยใช่มั๊ยจ๊ะ"  "ค่ะ"  "แล้วเคยช่วยตัวเองไหม" ผมแกล้งถาม  "ก็มีบ้างค่ะ"  "ทำให้น้าดูหน่อยได้มั๊ยจ๊ะ"  "ไม่ได้อยู่ในข้อตกลงนี่คะ น้ากอล์ฟบอกว่าให้ทำแค่นั้น"  ยัยเด็กโง่เอ๊ย คิดหรือว่าอยู่กับผู้ชายสองต่อสองแล้วเค้าจะให้ทำแค่นั้น ทำไมซื่อหยั่งงี้  "ก็ได้จ้ะ งั้นเราเริ่มกันเลยมั๊ย"  ผมลุกขึ้นดึงน้ำหวานเข้ามากอด ร่างบอบบางสั่นสะท้านขัดขืนเล็กน้อย  ผมลูบไล้คลึงเค้นไปที่หน้าอกของเธอ น้ำหวานตัวสั่นพยายามดึงตัวหนี  "น้ากอล์ฟอย่าผิดสัญญาสิคะ"  ผมเลยปล่อยเธอ แล้วรีบดึงกางเกงของตัวเองออก มังกรคู่กายของผมผงกหัวแดงก่ำรอสัมผัสจากริมฝีปากและลิ้นอันอ่อนนุ่มของน้ำหวานอย่างหิวกระหาย  น้ำหวานค่อยๆ คุกเข่าลง สองมืออ่อนนิ่มจับมังกรของผมรูดไปมา แล้วก็ค่อยๆ ไล้ลิ้นเลียอย่างช้าๆ  ตอนนี้ผมรู้สึกตื่นเต้นสุดขีด นักศึกษาสาวปี 2 วัย 18 กำลังไล้ลิ้นและใช้ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเธอกับดุ้นเอ็นแท่งเขื่องของผม  ผมใช้มือเสยผมน้ำหวานให้เข้ารูปเข้ารอยตลอดเวลา  "อูยยย ซี้ดดด น้ำหวาน ไหนบอกไม่เคยไงจ๊ะ ทำไมเก่งหยั่งงี้"  ลิ้นของเธอไล้เลียไปบนรอยหยักของท่อนเอ็นของผม สลับกับการจับมันใส่ปากแล้วรูดเข้าออกอย่างชำนิชำนาญ  "โอยยย น้ำหวาน .ซี้ดดดดด  หวานจ๋า  อูยยยย" ผมครางด้วยความเสียวซ่าน  เป็นผมเองที่ต้องชักเจ้าท่อนเอ็นออกจากปากของน้ำหวาน แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงออก  ผมอุบายให้นน้ำหวานขึ้นมานั่งหันหลังคร่อมอยู่บนหน้าอกผมแล้วก้มลงดูดกลืนเจ้าแท่งเอ็นต่อไป  เมื่ออยู่ในท่านี้ ผมจึงค่อยๆ เอาสองมือลูบไล้ไปทั่วทั้งเรือนร่าง น้ำหวานสะดุ้งเมื่อผมไล้มือเข้าไปในกระโปรงจู่โจมร่องสวาทของเธอ  ผมใช้นิ้วกรีดไล้ไปบนกลีบนุ่มละมุนของน้ำหวาน เธอคงเสียวซ่านมากจนต้องถอนปากออกจากท่อนเอ็นของผม  "อู๊ยยย น้ากอล์ฟ  อย่าค่ะ  ขี้โกง . น้กกอล์ฟฟฟฟ"  ผมไม่รอช้า รีบยันตัวลุกขึ้น พลิกตัวน้ำหวานให้นอนราบลงบนที่นอน   กระชากกระโปรงนักศึกษาออก สองมือจับขาของเธอแยกออกจากกัน แล้วซุกหน้าลงบนเนินสวาทของเธอทันที  ผมลากลิ้น ฉกลิ้น ไปทั่วเนินสวาทของเธอด้วยความชำนาญ เสียงครางของน้ำหวานยิ่งทำให้ผมคึกคักเป็นสองเท่า  "อึ๊ยยยย ซี้ดดดด น้ากอล์ฟฟฟฟ ซี้ดดดดด อ๊าาาาาย"  เมื่อลงลิ้นจนน้ำหวานอารมณ์แตกกระเจิงไปแล้ว ผมก็ค่อยๆ ดึงกางเกงในออก   เผยให้เห็นกลีบสวาทที่ยังปิดค่อนข้างแนบสนิทอย่างไม่น่าให้อภัย ผมจะเปิดทะลวงมันเองวันนี้  ผมใช้มือแหวกกลีบออก แล้วเกร็งลิ้นไล้เลีย ลากขึ้นลากลง ฉกตัวไปทั่วทั่งรูสวาทของน้ำหวาน  เสียงน้ำหวานร้องครางอย่างไม่ได้ศัพท์ไปตามจังหวะการลงลิ้นของผม  เมื่อเห็นว่าได้ที่แล้ว ผมก็ค่อยๆ จ่อหัวจรวดแดงก่ำไปที่หว่างขาของน้ำหวาน  ค่อยๆ ดันมันเข้าไปทีละน้อย  "จะจะ เจ็บๆ อู๊ยยยย น้ากอล์ฟ หวานเจ็บค่ะ อู๊ยยยย"  ถึงตอนนี้ภาพของน้ำหวานมันทำให้ผมซู่ซ่าจริงๆ  หญิงสาววัยกำดัด ในชุดเสื้อนักศึกษาขาวสะอาด นอนบิดกายร้องครางไปมาอยู่ตรงหน้าผม  ผมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเธอออก ปลดเสื้อใน แล้วปทุมถันคู่งามกลมแน่นก็อยู่ต่อหน้า  ด้านล่างเจ้าท่อนเอ็นก็ยังค่อยๆ ทำหน้าที่แยงทะลวงไปเรื่อยๆ ส่วนด้านบนผมก็เปิดแนวรุกใหม่สองมือบีบเค้น เคล้าคลึงไปที่ยอดอกบัวงามสีชมพูระเรื่อคู่นั้น  ผ่านไปสักพักสถานการณ์ด้านล่างรู้สึกว่าจะดีขึ้นมาก หัวจรวดของผมสามารถเสยเข้าเสยออกได้ลื่นไหลขึ้น  มันก็ยิ่งเพิ่มทวีความเสียวซ่านสุขสมให้กับน้ำหวานจนแทบจะสำลักความสุขตาย  "ซี้ดดด น้ากอล์ฟฟฟ น้า อู๊ยยยย อึ๊ อึ๊ อ๊ายยยย"  ผมเองไม่เคยลิ้มรสสาววัย 18 มาก่อนเลยก็ถึงกับจะน้ำแตกไปหลายรอบกับความฟิตสดใหม่ของรูสวาท  มันแน่นหนึบตอดรัดแท่งเอ็นดีเหลือเกิน  ผมเข้าใจแล้วล่ะว่าคำว่า "เย็ดมันจริงๆ" เป็นยังไง  นี่ถ้าผมไม่ชักว่าวมาก่อน 3 รอบสงสัยมีน้ำแตกไปนานแล้ว  เสียงร้องครางอย่างสุขสมของน้ำหวานยิ่งทำให้ผมระดมซอยถี่ยิบ  สองมือขยี้ขยำปทุมถันชูชันของเธออย่างมันมือ ร่างของน้ำหวานเกร็งกระตุก สองมือจิกต้นแขนผมแน่น ช่องสวาทของเธอตอดตุบๆๆๆ  "น้ากอล์ฟฟฟน้าขาหนูอู๊ยยยยย.ซี้ดดดด.โอยยยยย.หวานเสียวน้าขาหวานเสียววววว"  .น้ำหวานขึ้นสวรรค์สุขสมไปแล้ว. ภารกิจของผมสำเร็จแล้ว  ส่วนผมซอยเข้าออกรูอันแสนฟิตของเธอ จนสุดท้ายเมื่อใกล้จะแตกจริงๆ ผมจึงชักท่อนเอ็นออกมา แล้วพ่นน้ำรักใส่ดอกบัวงามของน้ำหวานจนกระจายเต็มไปหมด  "น้ำหวาน หวานจ๋า อู๊ยยยย ซี้ดดดดด หีหวานเย็ดมันดีจริงๆ ซี้ดดดด น้ำหวาน"   แล้วเราสองคนก้นอนกอดก่ายกันอย่างมีความสุข ก่อนที่ผมจะบรรเลงสอนบทรักบทสวาทให้กับนักศึกษาสาวปี 2 คนนี้ต่อไปจนย่ำรุ่ง  ขอบอกว่าน้ำหวานคนนี้ ไม่ใช่แค่หัวไวเรื่องเรียนหนังสืออย่างเดียว  แต่เรื่องบนเตียงก็หัวไวมากๆ ครับ แล้วผมจะมาเล่าให้ฟังใหม่  ดูหนังโป๊แบบง่ายหนังเย็ดเด็กไทยดูสดผ่านเน็ตเลําเรื่องเย็ดเมียเพื่อนหนังเอ๊กซ์ไทย ออนไลน์โดจิน พี่สาวแสนดีรูปโป้ดาราเอเซียควย เด็ก ไทย เว ป ดู หนัง โป้ ฟรี ควย เด็ก ไทย ควย เด็ก ไทย

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21